feestmaal

We hadden zo veel lekkers gekregen met ons jubileum dat we niet zagen hoe we dat met z’n tweetjes op zouden kunnen snacken voor de houdbaarheidsdatum. Vooral wat de kaasjes betreft, het was echt veel. Dus had ik bedacht dat we er dan maar een maaltijd mee moesten maken. Dan was het in ieder geval niet ‘extra’ want tja, hoe ga ik het straks aan de diëtist uitleggen… 😉 Ik had er een vegan tomatensoepje bij gemaakt en we hebben van alle kaasjes de helft genomen. Alleen van de Camembert niet, die ging in een schaaltje de oven in en dan is hij zo ongeveer vloeibaar, niet handig om dan de helft te doen. De avocadospread (met o.a. feta) hebben we nog even dicht gelaten.

Het gouden glitterwijntje erbij kwam ook uit een van de pakketten. Het was echt een feestelijke maaltijd!

De andere helft van de kaasjes plus de avocadospread hebben we de volgende dag meegenomen naar Laura’s verjaardag. Daar hebben we er met z’n allen ook nog van genoten.
Heerlijk om dat zo samen te kunnen doen hoor en voor ons was het ook nog eens twee keer echt nagenieten. 😊

drukdrukdruk… deel 3: feestje

Omdat we ons gouden jubileum niet stilletjes voorbij wilden laten gaan hadden we bedacht om het met familie en wat vrienden/buren te vieren met een gezellige middag. Niks groots en uitgebreids, gewoon een paar gezellige uurtjes met hapjes en drankjes, geen toeters en bellen. We vierden het bij StrandpaviljoenReuring, aan het stadsstrand van Hoorn. Nou, daar kun je gerust een feestje vieren!

Het weer hadden we niet beter kunnen treffen, dan ziet het er al gelijk gezellig uit, ook als je het binnen viert. Door de grote ramen hadden we mooi zicht op het strand en het water. De kindjes konden even spelen in de speeltuin naast Reuring.
De visite had zich gelukkig gehouden aan het geen-toeters-en-bellen-verzoek, haha, nou ja op één kleinigheidje na dan: er was blijkbaar een verzoek gedaan om iets met goud aan te trekken. Dat was wel lachen hoor! Van gekke brillen, hoedjes en petjes, dikke kettingen, bretels, stropdassen, vlinderdasjes, strikken, oorbellen, complete tops, verzin het maar. Daan had een gaaf t-shirt aan met gouden game-opdruk en Emma en Sofie waren allebei helemaal in het glittergoud.

We kregen een vriendenboekje waar iedereen iets voor aangeleverd had - super, wat een mooie herinnering - en een wissellijst waarvoor we nog een grote foto gaan maken. Verder zijn we verwend met pakketten vol lekkers, bloemen, bonnen en andere gulle gaven, het was echt te gek! Maar het leukste was natuurlijk het gezellige gezelschap van iedereen.

Ook de vriendelijke en vlotte bediening heeft er een grote bijdrage aan geleverd dat het voor ons een mooie middag werd. Gebak, hapjes en drankjes en de afsluiter, een zak friet, gingen er in als Ketellapper 😉 Ik had voor het team een klein envelopje gemaakt (± 7,5x10cm)  met een kaartje en een extraatje 😊

We waren lopend gekomen, het is een kwartiertje bij ons vandaan, maar gelukkig wilden Jasper en Susan ons naar huis brengen, dat scheelde een hoop gesjouw 😊. We hebben nog even met ze nagepraat in de tuin. ’s Avonds hebben we alles verder uitgepakt en opgeborgen, ik wist eerlijk gezegd af en toe niet meer wat we nou van wie precies gekregen hadden. Gelukkig hebben we de foto’s nog 😉.
Tjongejonge, wat zijn we verwend en wat hebben we het naar onze zin gehad! Heel erg bedankt allemaal!

Voor de crea’s onder ons: Ik heb voor het kaartje een wat ouder blokje van Echo Park gebruikt. Voor het tekststrookje heb ik de tip van Marjolijn opgevolgd en een strookje papier door de lettertang gehaald. Ging prima! Verder spreekt het wel voor zich denk ik.

drukdrukdruk… deel 1: 50 jaar!

Het was een druk, lang weekend maar wel een om in te lijsten. Van vrijdag t/m maandag hadden we elke dag iets leuks op de planning staan. Laat ik beginnen bij deel 1:

Jullie hadden vast al wel begrepen dat we 50 jaar getrouwd waren 😉 We kregen eerder die week al een boeket bezorgd van een van mijn zussen en vrijdag, de “echte” dag hadden elkaar weer verrast met booze en blomme, haha.

Dit keer had ik voor Rob ook nog een kunstwerk 😉 gemaakt waarop ik de foto gebruikt had van de uitnodiging met daaronder een rijtje portretjes van kinderen en kleinkinderen (Ja, de schoonkinderen zijn ook onze kinderen!). Het kunstwerk komt boven ons bed en is ook een beetje een grap hoor, het zal er geen jaren hangen. 😊

Het was vrijdag prachtig weer en we zijn lekker even samen weg geweest, richting Heemskerk. Ooit was ik ergens tegengekomen dat daar een leuke gelegenheid zit, Gasterij Kruisberg, en ik wilde er wel eens kijken. We kochten een dagkaartje en wandelden van de parkeerplaats naar de gasterij. Niet echt een lange wandeling maar wel in een mooi duingebied.

We deden eerst maar eens koffie met een taartje, lekker in de tuin, waar de kippetjes rond de tafels scharrelden. Daarna zijn we naar de uitkijktoren gewandeld. Die staat er pas vanaf 2023, en ik vond ‘m prachtig. Wel een beetje lastig op de foto te krijgen helaas, hahaha.

Helemaal bovenin konden we rondom goed de omgeving zien. Op de grond stond in cortenstaal waar je naar keek. (Tata/Hoogovens was niet te missen…). Nou ja, je moet zelf maar een keer gaan kijken, het is echt de moeite waard!

We liepen weer terug naar de gasterij, waar we nog geluncht hebben, zo lekker dat dat buiten kon.

We waren bijtijds weer thuis. De buurjongen had een boeket voor ons aangenomen dat bezorgd was. Later werden er nog meer bloemen bezorgd, echt veel te gek en prachtig mooi. We wonen al een aantal dagen in een bloemenwinkeltje. 😊 De rest van de middag hebben we het maar even rustig gehouden.

’s Avonds zijn we uit eten geweest bij Brasserie d’Oude Veiling. Zoals altijd was het daar ook weer allemaal even lekker en gezellig. Niet van alle gerechten hebben we foto’s maar jullie krijgen zo ook wel een idee. Echt laat hebben we het niet gemaakt, want de volgende dag stond er ook weer iets op het programma. Maar dat bewaar ik voor deel 2 😉

hoera voor ons!

wordt vervolgd... 😉😂

 

wat een gekl%@*t!!!

Wij hebben in september een feestje te vieren, we zijn dan 50 jaar getrouwd. We doen het niet zo heel uitgebreid hoor, maar toch, een klein feestje wilden we er wel van maken. Daarvoor hadden we de meeste genodigden al ingeseind, en ik wilde ook nog een uitnodiging versturen, met wat meer info over tijd en plaats enz.

Om me niet al te veel werk op de hals te halen heb ik één voorkantje gefröbeld en een foto daarvan wilde ik op het kaartje afdrukken. Tekst aan de binnenkant printen en klaar was Klara. Fluitje van een cent zou je zeggen. Maar wat hebben we zitten etteren om het voor elkaar te krijgen zeg! Rob en ik ieder op de eigen laptop, we kregen er allebei een punthoofd van. Je zou toch denken dat ik het na een paar honderd geboortekaartjes wel wist.😉 Maar laptops en printer beslisten anders. Ik heb met Publisher en Word zitten stoeien tot ik de vlekken in mijn nek had, kreeg de kaders/marges niet allemaal weg, de boel versprong, het papier in de printer schoof te ver door zodat er tekst wegviel, cardridges waren leeg, kleur afdrukken lukte niet, vlekken op het papier, grrrr…

 Natuurlijk is het uiteindelijk wel gelukt, ik laat me niet kisten. Misschien zijn ze niet helemaal zo mooi geworden als ik me had voorgesteld, maar ik ben er tevreden mee, en als Tante Pos een beetje haar best gedaan heeft zijn alle kaartjes inmiddels wel zo’n beetje aangekomen.