Plan International

Rob werd door een mevrouw gebeld namens Plan International en gaf de telefoon snel door aan mij. Want voor zover we contact hebben, ben ik degene die dat op zich genomen heeft.
We sponsoren al vanaf 1997, en ergens halverwege zijn we een tweede kind gaan steunen, simpelweg omdat dat dankzij een belastingvoordeel dat je daardoor krijgt, maar heel weinig extra kost. Ik doe er verder eerlijk gezegd weinig aan, heb wel eens een kaart of briefje gestuurd, maar daar is het bij gebleven.

Nou goed, die mevrouw dus:
We hadden toch onlangs een nieuw meisje voorgesteld gekregen? 😊 Nou dat klopt maar half. Het meisje in Indonesië dat we hiervoor steunden is met haar familie verhuisd naar een gebied waar Plan niet werkt. En nu steunen we dus een jóngetje, Biraj, uit Nepal. Mevrouw raakte wat van haar apropos. Ja maar er staat een M achter (van “male” denk ik, zei ik nog…) O ja als het een meisje was dan zou er natuurlijk een G achter staan (nou dat denk ik niet, maar dat heb ik maar niet gezegd, ze klonk al zenuwachtig genoeg). Arme mevrouw, een lieve, wat oudere dame zo te horen. Ze wilde het graag hebben over een bijzondere manier van doneren. Het kwam er op neer dat we bij ons overlijden geld zouden kunnen nalaten. Nou zijn we dat niet van plan en dat heb ik ook vriendelijk gezegd. Ze drong niet aan, vroeg nog even of we kinderen hadden en o, ook nog kleinkinderen, nou dat is toch het allermooiste. Ze wenste ons een fijne dag en we zouden nog een bandje krijgen over het recht van verzet. Dat ken ik wel dus dat heb ik niet meer beluisterd.

Och die lieve dame toch, waarschijnlijk vrijwilligster en daar moeten we heel zuinig op zijn. Maar ze ging toch echt wel een beetje de mist in. Ik hoop niet dat haar zelfvertrouwen een deuk gekregen heeft. Dank zij het gesprekje neem ik me in ieder geval voor - voor de zoveelste keer - om weer eens te schrijven. Naar Biraj in Nepal en naar dit meisje, Roda, uit Tanzania.

PLAN - een briefje van Angie-Maria

Afgelopen week kregen we weer een briefje van Angie-Maria:

Het is fijn dat alles goed gaat met ze maar ik ben nog steeds benieuwd wat ze in Colombia te zeggen hebben op de vragen van PLAN met betrekking tot de ‘ongewijzigde familieomstandigheden’ en de gezondheid van ons sponsorkind. Want al is ze moeder, het is nog steeds een kind… 

Angie-Maria #2

Gisteren kreeg Rob (?????) een mailtje over Angie-Maria. Hij had het al bijna weggegooid want hij dacht dat ik het hem doorgestuurd had. Het is dat hij er over begon, anders had ik het niet geweten:

Beste mevrouw Kerver,

Een tijd geleden hebben we contact gehad over uw sponsorkind Angie-Maria. Ik heb destijds contact opgenomen met onze collega’s in het veld over haar zwangerschap. Helaas heb ik van hen nog geen bericht mogen ontvangen.
Wegens de corona maatregelen duurt het wat langer. Ik wil u hierbij laten weten dat ik u zo snel mogelijk informeer als ik bericht krijg van mijn collega's in het veld.
Als u nog vragen heeft, neem dan gerust contact met me op. U kunt mij ook telefonisch bereiken (tijdens kantooruren) op 020-549 5520.

Veel dank voor uw jarenlange steun aan Plan!

Met vriendelijke groet,

........................

Ik heb ze vriendelijk maar dringend  verzocht de correspondentie via mij te laten lopen. Ik vind het een beetje typisch dat ík een mailtje stuur en Rob het antwoord krijgt. Maar goed, ze houden in ieder geval de vinger aan de pols zo te merken en hebben het ook even teruggekoppeld, dat is dan wel weer netjes.

EDIT: Ik had binnen een kwartier antwoord, met excuses, en ze hebben het e-mailadres in de administratie aangepast. Pluim!

Angie-Maria

Angie-Maria, een van onze fosterkinderen, is zwanger, daar schreef ik hier al iets over.
Een paar weken geleden kregen we de jaarlijkse update + foto van PLAN en laat daar nou niets in staan over die zwangerschap! Bovendien stond er op de meegestuurde foto naast Angie-Maria een hele andere vrouw als die op eerdere foto’s stond. Dan vraag je je toch af of haar moeder de benen genomen heeft... De samenstelling van de familie was volgens de update onveranderd, en over de gezondheid van Angie-Maria werden ook geen bijzonderheden vermeld. Ze schreef zelf dat ze in mei uitgerekend was en dus zou het kindje er onderhand wel al moeten zijn.
Ik heb op 21 juni een mailtje aan PLAN gestuurd en om informatie gevraagd. Een eerste reactie kwam dezelfde dag nog:

Beste mevrouw Kerver,

Hartelijk dank voor uw bericht. Ik begrijp dat dit voor verwarring zorgt. Het kan zo zijn dat de informatie in de jaarlijkse update iets verouderd is als gevolg van de pandemie en dat er op dat moment bij ons nog niet bekend was dat Angie-Maria zwanger was. Ik kan echter niet geloven dat de informatie in de jaarlijkse update zo ver verouderd is dat wij niet op de hoogte zijn gebracht van de zwangerschap van Angie-Maria. Ik ga daarom bij ons kantoor in Colombia navragen hoe dit precies zit en waarom dit niet vermeld staat in de jaarlijks update. Ik hoop u zo snel mogelijk meer informatie te kunnen sturen, maar helaas duurt dit vaak ongeveer 4 weken.

In uw mail gaf u ook aan dat u een foto heeft ontvangen van Angie-Maria met een andere vrouw. De vrouw op de foto is een familievriendin. Haar naam is Orladis. Ik zal ook aan het kantoor in Colombia navragen hoe het met de moeder van Angie-Maria gaat.

Als u nog vragen heeft, neem dan gerust contact met mij op. U kunt mij ook telefonisch bereiken (tijdens kantooruren) op 020-5495520 of via Facebook, Twitter en Instagram.

Veel dank voor uw betrokkenheid en uw bijdrage aan ons werk!

Met vriendelijke groet,
……………. 

Ze staan er dus zelf ook van te kijken en gaan er achteraan. Ik ben benieuwd wat er uit komt, wordt vervolgd…

PLAN-kleinkind

Deze layout heb ik in mei vorig jaar op mijn blog gezet, n.a.v. scrapbookdag. Het is de helft van een spread, aan de linkerkant staat Aminata, onze andere PLAN-dochter, klik!.

Angie-Maria is in januari 17 geworden en vorige week kregen we een briefje van haar waarin ze vertelde dat ze zwanger is. Ze schrijft dat er veel is veranderd maar dat kan ook met Covid19 te maken hebben natuurlijk. De briefjes zijn altijd heel summier dus dat kan ik er niet uit halen. Ze is blij met haar zwangerschap, de baby komt in mei.
Laten we hopen dat het een ‘happy and healthy’ kindje wordt.

We krijgen dus een PLAN-kleinkind en eerlijk gezegd weet ik niet of ik daar nou blij mee moet zijn... 'Alles sal reg kom' denk ik maar...

nogmaals scrapbookdag

Nog twee uitwerkingen van International Scrapbooking Day: een ‘blind’ kaartje, Sylvia gaf hints en  aan de hand daarvan maakten we een kaart. Zonder sketch, en heel uitgebreid waren de hints ook niet. De lol is dan om te zien of iedereen het hetzelfde begrepen heeft, hahaha. Ik kwam niet mooi uit met mijn plaatje dus heb het toch maar geplakt zoals ik het zelf het mooist vond. De ster-/bloemachtige stansjes heb ik een poos geleden van Annerieke gekregen.  

En dan was er nog de sketch die Ria op het forum gezet had, daar heb ik een spread mee gemaakt. Ik heb de sketch gekanteld en voor een van de foto’s ook nog gespiegeld – volgt u mij nog? De foto’s die ik gebruikt heb zijn van onze PLAN sponsordochters uit Guinee Bissau en Colombia. Best gewaagd op een zwarte achtergrond vind ik zelf, maar de kleuren komen wel mooi uit zo.

personal challenge

Jolanda heeft op het Creatijdforum een personal challenge georganiseerd. Wie zich daar voor opgeeft krijgt een sketch van een van de andere deelnemers en twee uitdagingen waar aan voldaan moet worden. Jo deed de aftrap en ondertussen zijn we alweer een rondje verder, dus Mazina had de sketch hier onder voor me uitgezocht en deze twee uitdagingen:

Opdracht 1:

Stempel op je project, zonder daadwerkelijk een stempel te gebruiken.

Opdracht 2:

Gebruik de kleuren geel, oranje, terra, goudbruin.

Ik geloof dat – ie aardig geslaagd is ;) En toen… mocht ik een uitdaging bedenken voor iemand uit de lijst. Ik heb Marjolijn met de volgende challenge en sketch opgezadeld ;P

uitdaging nr 1:

Gebruik GEEL als hoofdkleur.

uitdaging nr 2:

Gebruik foto’s waar GEEN MENSEN, DIEREN OF PLANTEN op staan.

Of als je kiest voor een kaart: geen bloemetjespapier, -stansjes enz., geen stempels van dieren/mensen/planten, geen roosjes of andere bloemetjes enz.

Succes Marjolijn!

dear Angie-Maria…

Het PLAN-project op de Filippijnen, waar Louegie Respecia woont, gaat zo goed dat ze daar hun doelen bereikt hebben en niet meer gesteund hoeven te worden, da’s toch mooi. En dan stelt PLAN een ander kind aan je voor, dit keer een meisje uit Colombia. Wij mogen voortaan Angie-Maria uit Cartagena een handje helpen naar een betere toekomst. 

Hoewel ik me vaak heb voorgenomen wat vaker brieven en kaarten te sturen is er van schrijven niet veel terechtgekomen. Zou het dit keer lukken? Eigenlijk vind ik het best leuk dus ik ga er weer vol goede moed aan beginnen. Ik heb een jaar of veertig geleden nog eens een cursus Spaans gevolgd bij de Volksuniversiteit, wie weet komt daar nog wat van boven borrelen. Maar ik begin maar eens in het Engels. Dear Angie-Maria…

Aminata

De foto kennen jullie al denk ik. Gisterenavond heb ik er een layout mee gemaakt, naar aanleiding van een crop bij scrapfever. De eerste layout trouwens sinds maanden...

hello - goodbye

Vandaag kregen we bericht van PLAN dat Nankan Traore uit Mali en haar familie zijn verhuisd naar een gebied waar PLAN geen projecten uitvoert. Jammer genoeg hebben ze haar dus moeten uitschrijven. Dat zijn van die momenten dat ik spijt heb dat ik niet wat vaker geschreven heb, maar ja, dat is achteraf natuurlijk. Er is ons wel meteen een ander kindje voorgesteld. Dit is ze, Aminata uit Guinee-Bissau. Ik ga vanavond meteen een brief schrijven. En dan in een moeite door ook weer eens een brief voor Louegie, die op de Filippijnen woont.

nieuwe foto

Elk jaar krijgen we van PLAN foto's opgestuurd van de kinderen die we steunen. Afgelopen week kregen we een nieuwe foto van Nankan uit Mali. Ik vind het wel jammer dat ze niet lacht, maar ja, op de foto gaan is natuurlijk een serieuze bezigheid. En wat trek je aan als je portretje geschoten wordt.... Natuurlijk je paasbeste Sporting Portugal-outfit ;)

Voor een groter plaatje kun je weer op de foto klikken.

PLAN, speciaal voor Ed...

maar ook voor ieder ander die interesse heeft:
PLAN (voorheen Foster Parents) is een organisatie die wel zo'n beetje bij iedereen bekend is denk ik. Op internet is het een en ander te vinden over de organisatie en hoe het werkt, klik maar eens op PLAN.
Er is wel eens commotie geweest over het reilen en zeilen van de organisatie, en ik heb ook in mijn omgeving wel eens een minder positief bericht gehoord, maar eerlijk gezegd heb ik me daar nooit zo druk over gemaakt. Als er negatieve berichten in de media verschenen kregen we daarover steeds uitleg in een brief en dat was mij genoeg. Ik ben een tamelijk positief ingesteld mens en heb er nog steeds vertrouwen in. Wat financiële ondersteuning in het algemeen betreft: het verhaal van de strijkstok en wat daar wel niet aan blijft hangen zal gerust niet altijd uit de lucht gegrepen zijn, maar als je niks geeft weet je zeker dat ze ook niks krijgen. Het is een manier van denken... Daarom zijn wij nog steeds, al jaren, sponsorouders, eerst van een kind, maar sinds juli 2008, via een notariële akte, van twee kinderen. Hoe dat werkt kun je hier lezen.
Wat wij zelf gemerkt hebben is dat je geen al te hoge verwachtingen moet hebben van het contact met je sponsorkind. De kinderen kunnen vaak nog niet schrijven, de ouders soms ook niet, dus dan wordt er bijvoorbeeld een tekening en een door een 'community worker' geschreven berichtje gestuurd. Ik ben zelf ook niet zo'n trouwe schrijver, daar moet ik een beetje meer mijn best voor doen. En, zoals Annelies en Joan bij de reacties in het vorige PLANberichtje al zeiden, kaarten doen het ook altijd goed.
Nou hoop ik maar dat ik jullie interesse een beetje gewekt heb, want nieuwe sponsors zijn altijd welkom :)

PLAN

Al jaren zijn we sponsorouders bij PLAN, voorheen Foster Parents. Dat is begonnen bij Rob op zijn werk. Wij onderhielden namens de collega's de contacten met twee (families van) kinderen. Toen op zijn werk het een en ander veranderde zijn zij met een van die kinderen doorgegaan en is het andere kind bij ons terechtgekomen. Sinds vorig jaar is daar Louegie bij gekomen, op voorstel van PLAN. Je kunt namelijk een tweede kind helpen terwijl dat maar iets meer kost, de rest krijg je terug via de belasting. Net voor de Kerstdagen kregen we bericht dat bij Mébougnon uit Benin (het 'eerste' kind, maar de derde op rij als ik het goed onthouden heb) de doelen gehaald zijn en dat een nieuw kind zal worden voorgesteld. Dus kregen Jasper en Laura een nieuw zusje ;) Nankan uit Mali.
Ik ben niet zo'n trouwe schrijver al neem ik het me wel elke keer voor. Misschien dat het me dit jaar beter lukt. Het is toch eigenlijk niet zo ingewikkeld om een paar keer per jaar een kaartje of een briefje te sturen. Laat ik maar eens beginnen met een paar plaatjes van winters Nederland :)

update: Gisteren(zondag)avond gelijk maar even twee briefjes geschreven. Best leuk en zo klaar eigenlijk. Straks even naar de brievenbus... En Annelies, die kaarten gaan er ook komen, thx.