Brooklyn

Soms weet ik niet meer zeker waar ik iets gezien heb, op YouTube of op Facebook, maar ik kom regelmatig korte stukjes tegen van speelfilms en series. Als ik het interessant vind zoek ik op waar ik dan de hele film of serie kan zien. Maar omdat ik eigenlijk alleen Netflix kijk en ook niet zo uit mijn hoofd weet wat we nog meer hebben, vallen de meeste al gauw af. Afgelopen zaterdag had ik het er met Rob over, en nu blijken we toch meer te kunnen kijken dan ik dacht,😄. En zo kwam het dat we deze film keken, op Disney+. Niet helemaal een film voor Rob, maar ik vond het echt een hele mooie.
Naar de trailer: klik!

Netflix

Netflix, het komt er bij mij soms een hele tijd niet van en soms kijk ik misschien wel een beetje te veel. Met series zit er bij mij altijd het gevaar in dat ik ga bingen, maar ik haak ook vaak al na een paar afleveringen af omdat het me niet kan boeien. Ik kijk liever films. Sommige zelfs vaker dan één keer, omdat het zo mooi was en ook omdat het verhaal een beetje is weggezakt. Dat had ik laatst met “Little Women”, echt een oja-film. Maar mooi was-ie, dus dat vind ik dan niet erg.

First Knight was er ook zo een, daar was ik ook de helft van vergeten. Ik wist wel dat ik het jaren geleden een mooie film vond en hey, Richard Gere en Sean Connery in een en dezelfde film… 😉
Hij is wel van mijn shortlist gevallen hoor, ik schoot bij veel stunts spontaan in de lach. Het was soms net iets te heldhaftig😂.

En dan een topper, die ik misschien nóg wel tien keer zou willen zien: Chocolat! Dat is echt een juweeltje, die staat zeker in mijn top 10! Een pracht van een verhaal, prachtig gespeeld door prachtige acteurs, ja Johnny Depp was ook niet mis hoor. 😍
Gaat dat zien dames en heren!

Nebel im August

In deze tijd van het jaar verschijnen er weer allerlei films en documentaires op tv die met de Tweede Wereldoorlog te maken hebben. Terecht natuurlijk, we mogen het niet vergeten, zeker niet als je bedenkt hoe het nu met de wereld gesteld is. Maar ik kijk ze maar zelden. Zo’n film gaat in mijn hoofd zitten en ik ben daar dus dagenlang naar van.

Op Netflix kwam deze film voorbij, en op de een of andere manier vond ik dat ik ‘m toch moest gaan zien. Ik vond hem akelig goed gespeeld en ik heb er ook weer van geleerd: het was nóg erger… toch weer dingen die ik niet wist… en ja, hij zit nog steeds in mijn hoofd…

Trailer en een stukje van de plot (van Moviemeter):
Op 5 mei 1944 wordt de 14-jarige Jenische "zigeuner" Ernst Lossa wegens zijn onhandelbaarheid opgenomen in een kliniek die onder leiding staat van dr. Veithausen. Langzaam maar zeker realiseert Ernst zich dat de kliniek slechts een wachtkamer is voor euthanasie.

where the crawdads sing

Soms ga ik op tips af die ergens langskomen op social media, in de krant of waar gewoon veel reclame voor gemaakt wordt, maar ik krijg ook wel eens tips van familie of vrienden. Mijn buurvriendin en naamgenoot had me getipt over deze film op Netflix, en die tip heb ik al verschillende keren doorgegeven. Wat een prachtige film, zulke mooie beelden! Er zijn niet veel films die ik vaker dan één keer gezien heb, maar deze ga ik zeker nog een keer kijken.

Dit is wat Moviemeter er over zegt:

"Secrets are buried just beneath the surface."

In de jaren 50 groeit Kya alleen op in de moerassen nadat ze door haar familie in de steek werd gelaten. Wanneer haar vroegere vriendje dood wordt teruggevonden, wordt ze door de politie tot de hoofdverdachte gebombardeerd. Ook de dorpelingen van Barkley Cove zien in de mysterieuze en wilde jonge vrouw de moordenares.

Klik hier voor de trailer: KLIK!

En daar moeten jullie het mee doen, voor nu, ga maar lekker zelf kijken… 😉

kerstfilms

Er zijn van die kerstfilms die je bijblijven. Ik ken er wel een paar, Santa Claus (1985) bijvoorbeeld, met John Lithgow en Dudley Moore, die keken we met de kinderen altijd rond de kerstdagen. Anderen zullen er misschien anders over denken, maar ik vond ‘m leuk. En How the Grinch stole Christmas (2000) met Jim Carrey, die vond ik ook echt leuk. En dan The Holiday (2006) met Kate Winslet, en natúúrlijk Love Actually (2003) met Hugh Grant, Liam Neeson, Emma Thompson, Keira Knightley.... wat een cast!
Home Alone was het niet zo voor mij, maar ook daar zullen anderen wel anders over denken, hahaha.

Maar goed, nu is de tijd weer aangebroken dat de ene na de andere kerstfilm voorbijkomt, de meeste met een niet zo heel sterk verhaal denk ik, maar daar gaat het ook niet altijd om he. Afgelopen weekend heb ik deze op Netflix gezien: Love Hard. Dit heb ik van Moviemeter geplukt:
[De hopeloze, maar eeuwig single blijvende journaliste Natalie uit Los Angeles denkt dat de dingen beginnen te verbeteren als ze Tag, een dromerige jongen van de oostkust, aan de haak slaat via een dating-app. Ze besluit hem voor de feestdagen te verrassen. Maar dan ontdekt ze dat ze wordt opgelicht door de jeugdvriend van Tag, Josh, die al evenveel pech heeft in de liefde. Toch doet ze een poging om weer verliefd te worden.]

Wat ik al zei, een dun verhaaltje, een niemendalletje, niet zo’n béétje voorspelbaar ennnn, ik heb heerlijk zitten kijken. 😊

AMOUR

We hebben al een hele poos Netflix maar in het begin maakten we er eigenlijk maar bar weinig gebruik van. Maar ineens ‘ontdekten’ we het, en nu zijn we fan, jawel! Series ben ik meestal al gauw zat hoor, met een beetje geluk zit ik het eerste seizoen uit maar bij het vervolg haak ik vaak af. Op een paar uitzonderingen na: ‘The Crown’, tsja dáár zou ik nou graag een volgend seizoen van willen zien, maar dat blijft maar uit… En ‘Call the midwife’ vond ik ook prachtig. En verder zien we ook zo af en toe samen en zo af en toe ieder voor zich een film.

Ik was een aantal maanden geleden al eens op zoek geweest naar ‘Amour’, maar kon ‘m toen niet vinden. Gisterenavond had ik wel weer eens zin om een film te kijken. En warempel, toen stond ‘Amour’ gelijk voor. Wat een prachtige film! Geen een waar je vrolijk van wordt, maar zo indrukwekkend. Prachtig gespeeld, en tja, natuurlijk in het Frans, zo mooi…

Dit is een stukje tekst dat ik van Wiki heb geleend: 
Amour is een Oostenrijks-Franse dramafilm uit 2012 onder regie van Michael Haneke. De film werd onderscheiden met een Gouden Palm op het Filmfestival van Cannes, de Oscar voor beste buitenlandse film en de prijs voor beste film, beste regie, beste actrice en beste acteur bij de 25e Europese Filmprijzen.

Kijken dus!