visitekaartjes

Afgelopen zaterdag had ik dit visitekaartje van Irene meegenomen, wat een beauty he? Ze zijn vaak zo leuk, die kaartjes! Als we ergens zijn waar ze liggen kan ik de verleiding niet weerstaan en neem ik er een mee. Ik heb ze niet altijd bewaard en die ik niet weggedaan heb daar doe eigenlijk verder niets mee, alleen bewaren. Nee, een echte verzamelaar kun je me niet noemen. Misschien moet ik er eens wat in mijn junk journal gebruiken, in een pocket of zo. Zonder vast te plakken of verder te bewerken hoor, dat zou ik zonde vinden.
Ik laat er een paar zien: 
Deze is van een restaurant waar ik heerlijk gegeten heb met Jasper en Laura.

Deze is van de zoon van een van mijn nichten, een bijzondere combinatie vind ik…  

Dit is een hele oude, van een studiegenoot van mijn nichtje, meegenomen van de eindexamenexpositie (Academie Beeldende Vorming, Amsterdam). Best een creatief kaartje he?  Ik kon niets van haar vinden op het internet, en om haar telefoonnummer nou te gaan proberen… 😉

En last but not least: Deze drie zijn van exposities, de bovenste van mijn (oud)-buurvrouw en vriendin die kunstzinnig kantwerk maakt en aangesloten is bij Experikant.

Je hebt best kans dat er nog een aantal kaartjes tevoorschijn komt als ik mijn hobbyruimte écht een keer ga opruimen of als ik een kast uitmest. Maar dan schrijf  ik daar nog wel iets over. 😇

heb ik dat…

Jullie hebben dat vast ook wel eens, dat er een liedje in je hoofd zit, een oorwurm. Ik sta vaak al met een liedje in mijn hoofd op, ik heb er zelfs weleens een mini over gemaakt, klik.
Soms weet ik waar het vandaan komt, dan heb ik het ergens gehoord, gezien of gelezen of zo, en dan blijft het hangen, maar het komt ook vaak gewoon uit de lucht vallen. En het is ook lang niet altijd “mijn” muziek, helaas. Nu heb ik dus al een paar weken een heel tuttig en oud liedje in mijn hoofd van Annie Palmen, De Speeldoos, pffff…
Het was een inzending voor het Songfestival in 1963, ik was toen 8. Dertien deelnemende landen, dat was nog lekker overzichtelijk. Ze eindigde op nr 13, met 0 punten, best sneu, ze had er dan ook geen goede herinneringen aan.
Het liedje kwam denk ik vaak op de radio, dat moet haast wel, anders had ik het niet bijna helemaal kunnen meezingen. Als je er opnames van op YouTube ziet/hoort, die uitspraak, het tempo, de tékst! Dat zit dus in mijn hoofd, dat liedje, heb ik dat...

Nieuwsgierig geworden? Hier kun je een filmpje zien klik!, luister en huiver 😉.  

vuurwerk

Je hebt het misschien ook al bij Bettie gelezen: er was kermisvuurwerk hier in Hoorn en wij waren erbij😄.
Tijdens de kermis is er op de vrijdag altijd een vuurwerkshow, aangeboden door de kermisexploitanten. Toen we hier net woonden, bijna vijftig jaar geleden, werd dat afgestoken op een heuvel in het park. Toen Hoorn uit zijn jasje groeide werd dat verplaatst naar een plek op het water, bij de schouwburg.

Vanaf de dijk konden we het altijd goed zien, maar het was wel enorm druk. De laatste jaren waren we niet meer gegaan maar dit jaar had ik er zomaar weer eens zin in. We hebben sinds een paar jaar een strand en met het omliggende terrein erbij (parkeerplaats, grasberm, rij-/fietspad enz.) was er plek zat voor iedereen. Het was druk en gezellig en het weer werkte mee: warm, helder en geen wind. We vonden het prachtig! Wie weet gaan we volgend jaar weer!

mooi!

Ik was even naar de bieb geweest en haalde op de terugweg nog een paar boodschappen bij het winkelcentrum. Toen ik mijn fiets weer pakte stootte ik de fiets naast me om en daarbij brak de spiegel af. Dat had ik eerst niet eens gezien, een andere vrouw raapte hem op, maar ik heb dus wel even een briefje achtergelaten met mijn telefoonnummer. Toen ik net thuis was werd ik gebeld door de eigenaresse van de fiets. Ze was blij met het briefje. Ik stelde voor dat ze een andere spiegel zou laten monteren en me de rekening zou sturen. Maar daar wilde ze niks van weten, ze wilde toch al een andere spiegel kopen en wilde die dan niet door mij laten betalen. Ik drong nog aan maar nee, dat wilde ze echt niet. Ze hoopte dat we allebei de rest van de dag met een grote glimlach op ons gezicht zouden lopen. Da’s toch mooi hè!

gezichtje(s)

Bettie plaatst op haar blog regelmatig een stukje met foto’s van gezichtjes die zij vindt of die anderen voor haar gevonden hebben. Ik heb zelf ook een paar keer een gevonden gezichtje aan haar opgestuurd. Je kent dat wel, dat je ineens ergens een gezichtje in ziet terwijl het dat niet echt is. Grappig, en nog grappiger als je er dan een aantal bij elkaar ziet.

Deze stuurde ik ook naar Bettie, maar ik wilde hem toch ook een beetje zelf houden 😉, omdat hij me echt verraste. Ik rijd nl. al ruim tien jaar mee in onze auto, zat er dus aldoor met mijn neus bovenop. Maar pas toen we laatst in Otterlo waren en ik bij de ingang van de Hoge Veluwe even in de auto op Rob wachtte, viel het me op: een dashboardgezichtje. Je zou er zelfs twee in kunnen zien, gestapeld. De tweede en derde “rij” vind ik het duidelijkst, maar ook de eerste en tweede rij vormen een gezichtje.

weversmarkt 2026

Gisteren was de weversmarkt hier in Hoorn. Ik heb nog even in dubio gestaan of ik zou gaan deze keer want er waren toch wel een paar buitjes gevallen ’s ochtends vroeg, maar om een uur of half elf zijn we toch maar richting stad gefietst. Gelijk bij het begin kwamen we onze creatieve oud-buuf Ineke tegen, zij stond te wachten op een aantal dames waar ze de markt mee over ging. We hadden het er onderweg nog over gehad dat we haar misschien wel tegen zouden komen😄.

Het is de laatste jaren niet meer zo “weverig” als je zou denken. We zijn niet echt alle kramen langsgelopen, maar ik heb niemand aan het weven gezien. Wel aan het kantklossen en spinnen. Het was evengoed gezellig hoor, en best druk. Er waren ontzettend veel “draadjes”-kramen, vilt, lapjes en allerlei ander hobbyspul.

Bij een van de eerste kramen kocht ik een zakje met 15 lapjes van 15x15cm voor € 2,50. Beetje kerstig, met hier en daar een glimmertje. Ik zag namelijk laatst bij Mieke en Janny een heel leuk projectje van een meditation scroll en ik kreeg van Janny een linkje klik. Zoiets wil ik wel uitproberen, lijkt me idd wel rustgevend zo’n werkje. In mijn geval zal het dus een kerstig projectje worden maar dat maakt niet uit. Eens kijken of ik het voor de kerst af krijg.... Er lag op dezelfde kraam ook een zak met een “bijna-af-hexjes-project”, daar heb ik voor Mieke en andere quiltsters even een foto van gemaakt 😉

Rob kocht voor de kleinkinderen een paar mini-geodes. Ze hebben een week terug van hem elk een vakjesdoos gekregen met kleine mineralen die hij zelf dubbel had. Dus nu kunnen ze daar hun schatten in bewaren.
We gingen nog even langs de bibliotheek - maar daarover een andere keer - en toen richting HEMA voor een bakkie. Na de koffie deden we nog even de laatste kramen, ik kocht een set van Hara, echt hobbyspul 😂. Laura heeft dat en het werkt als een tierelier, maar het is wel prijzig... De laatste stop was bij de Action en toen hebben we onze fietsen weer naar huis gebracht (zoals een oud-collega dat wel eens zei 😉).

allemaal appeltaart!

Kennen jullie het boekje “Allemaal appeltaart!”? We leenden het in de bieb vroeger en ik las het aan onze kinderen voor. Het ging om een gezin waar de moeder telkens hulp vroeg, voor het verzorgen van een appelboompje, het plukken van de appels enz. Maar niemand had ooit tijd. Behalve toen de moeder appeltaart had gebakken van de appeltjes, toen wilde iedereen wel… 😊

Het boekje is niet meer te koop, zelfs tweedehands kon ik het niet vinden, maar ik  moet er altijd aan denken als ik zelf appeltaart maak. Zoals afgelopen week, toen ik koffievisite kreeg maar vergeten was om “iets voor erbij” te kopen. Gelukkig had ik alle ingrediënten in huis. We hebben er lekker van gesmikkeld. 😋

FLOW

Ik kreeg voor mijn verjaardag van Laura en Jeroen een bladcadeau-bon. Echt heel leuk vond ik dat. Je kunt dan zelf een tijdschrift kiezen en daar ontvang je dan een aantal nummers van.
Dat kiezen was nog wel een dingetje hoor, er is zó veel! Ik bekeek het aanbod en liet het toen maar even liggen om het te laten bezinken, en toen ik weer keek was ik zomaar een paar maanden verder 😲. Maar ik was er uit, ik koos de FLOW.
Het eerste nummer heb ik inmiddels gekregen. Ik moest wel even lachen toen ik zag dat er een artikel in stond over opruimgoeroe Marie Kondō, hahaha, echt iets voor een rommelkont zoals ik, goeie start!

het was er weer voor

Hoe vaak ik dat al niet gehoord heb… Op onze gezinsapp is het al een doorlopende grap geworden,😂. Het begon al van de winter, bij foto’s van erwtensoep en chocolademelk met speculaas, en met het mooie weer van de laatste tijd ook bij foto’s van de kleinkinderen met een ijsje, buitenspeelfoto’s,  zwembadfoto’s, foto’s van fietsritjes en natuurlijk van lekker eten, zoals deze. Het was er weer voor… 😉

kiemschaaltje

Vorig voorjaar kochten we bij Dille&Kamille in Alkmaar een kiemschaaltje en daar heb ik toen tuinkers in gekweekt. Dat klinkt natuurlijk reuze interessant 😉, maar je hoeft er niks aan te doen, alleen zorgen dat het roostertje het water raakt. De rest gaat vanzelf en binnen de kortste keren kun je oogsten.

Het schaaltje heeft van de winter in de kast gestaan maar vorige maand had ik het weer eens gebruikt voor tuinkers. Dat is inmiddels op en nu staan er groentespruiten in groot te worden. Ook dat gaat vanzelf, én snel, hihi. Het is een pittige mix, van rode daikon, rucola, broccoli en fenegriek. Nog even wachten en dan kan het - volgens de beschrijving op het zakje - bij een curry, een satéschotel of op een taco gegeten worden. Ben benieuwd... 

fietsen

Het werd weer eens hoog tijd voor een fietstochtje en het was prachtig weer, dus daar gingen we, afgelopen zondag. Gewoon ons min-of-meer vaste rondje, met twee tussenstops. Op de fiets was het nog wel wat fris dus we hadden nog de winterjassen aan, maar op de terrasjes in het zonnetje was het  heerlijk.
En onderweg…

dronken we lekker koffie bij Les Deux Ponts op het terras

Kochten we kaas van de familie Roos in Oudendijk

Zagen we ontelbaar veel ganzen vlakbij Schardam

en zaten we weer heerlijk in het zonnetje te lunchen, bij Ootje Konkel 

bosje van elf!

Vorige week mopperde ik nog op de kleine bosjes tulpen bij de super, en vertelde ik dat we ze bij de teler kochten hier op nog geen tien minuten fietsen vandaan. Daar krijg je tenminste wel 10 stelen in een bos. Dit weekend is Rob er weer heen gefietst voor verse bloemen, en kijk nou eens, hadden we zomaar een bosje van elf! 😂

tulpen

Bij onze super hier in het winkelcentrum halen we af en toe wel eens een bosje bloemen of een plantje. Als het in de reclame is moet je alleen wel extra goed opletten wat je koopt, best l*llig, maar anders stink je er echt in. Afgelopen week stond er een prijs op het bord voor de tulpen en daaronder: 9 stelen. Ik zou zeggen dat 10 stelen normaal is maar nee, dat is allang niet meer zo. Ik vond  het er zelfs voor 9 stelen een beetje schamel uitzien en draaide de bos eens om, en telde vanaf de onderkant… 7 stelen! En niet toevallig per ongeluk bij één bosje!  Dan voel ik me zo bij de neus genomen dat ik ze gelijk helemaal niet meer hoef.

Maar we hebben ook tulpentelers in de streek. Deze tulpen komen bijvoorbeeld uit Berkhout, zo ongeveer hier om de hoek. Ze worden langs de weg verkocht, in een automaat. Heel makkelijk, goed betaalbaar en 10 stelen per bos. Dan hoef ik ze echt niet meer van de super!

was dit het?

De winter is nog niet voorbij zagen we gisteren. En hoewel ik het doodeng vind om er op uit te gaan als er sneeuw ligt heeft het toch ook wel zijn leuke kanten. De kleinkinderen hebben het laatst zo heerlijk gevonden! De mooie winterse plaatjes vliegen je om de oren en daar geniet ik dan toch ook wel weer van.
Gisterenochtend was het weer druk aan het ontbijtbuffet, en het lukte warempel om daar een filmpje van te maken… Zou dit nu het laatste witte staartje van de winter zijn, was dit het?

Google is je beste vriend

Als ik iets wil weten of wil fröbelen maak ik vaak en dankbaar gebruik van het internet, dat hebben jullie vast wel gemerkt 😉. Ik vind bijna altijd wel een antwoord op mijn vraag, of een plaatje of instructie waar ik mee uit de voeten kan. Je kunt het zo gek niet bedenken of je vindt het wel op Google en dat is best prettig voor een nieuwsgierig mens. Als ik op de iPad zit dan kom ik wel eens een naam tegen die me niets zegt, een foto waarbij ik denk “waar ken ik die van?”, of een plaats waarvan ik niet weet waar het ligt, en dan zoek ik op mijn telefoon meteen op wie, wat of waar dat is. Dan zit ik op de bank met de iPad op schoot en de telefoon in mijn hand, hahaha.
Je kunt je haast niet meer voorstellen dat er een tijd was dat je iets niet kon vinden, omdat er simpelweg nog maar weinig op het internet stond, maar ik weet dat dus nog wel. Kun je nagaan, dan ben je toch écht oud hè… 😉 Ik zocht ook via Ilse, dat was geloof ik de eerste Nederlandse zoekmachine. Ik weet niet eens of dat nog bestaat, dat ga ik zo opzoeken... 😂
Sinds een poosje staat er AI-gegenereerde informatie bovenaan. Tja daar moet ik nog een beetje vertrouwen in krijgen denk ik. Ik vraag me dan af of het dan wel klopt en scrol toch een stukje door. Maar verder, Google is mijn beste vriend 😊

op het mooie...

 Gevonden op Facebook (dacht ik...). Een heel mooi, gezond, liefdevol en creatief jaar gewenst!

Buurman & Buurman

Rob en buurvriend Gerard doen veel samen. Voorheen gingen ze samen naar de sportschool, tot Rob er wegens omstandigheden mee stopte. Ze hebben veel samen gewandeld, vooral in de coronaperiode, een paar keer een stedentripje gedaan en als er iets te klussen valt doen ze dat vaak met z’n tweeën. Ook doen ze al jaren samen vrijwilligerswerk. Eerst in het depot bij het Museum van de Twintigste Eeuw, daarna bij de oprichting van een vestiging van Dorcas (kringloop) hier in Hoorn en nu vormen ze alweer een jaar of zeven het vaste klusteam bij de Carrousel, een dagopvang voor meervoudig gehandicapte kinderen. Ze worden wel eens “Buurman en Buurman” genoemd. A-je-to, daar wilde ik wel een keer iets mee, en wat denk je? Zag ik toch laatst bij de Kruidvat twee B&B knuffels! Die kon ik niet laten liggen! Ik heb er Rob één uit laten kiezen en voor Gerard heb ik de andere ingepakt, voor zijn verjaardag. Kijk het “gouwen koppel” hier nou staan met hun alter-ego’s. En het grappige is, ze lijken nog ook, hahaha.

kijk nou...

Toen ik vanochtend op weg wilde naar de schoonheidsspecialiste kon ik niet direct mijn schoenen aantrekken... Dank je Sinterklaaaaaaasje.

het moet niet gekker worden…

Het blijft prijzen regenen hier! Ik had al verteld dat er nog een vers-specialisten cadeaupas onderweg was. Die hebben we weer ingewisseld bij warme bakker Otten, voor heerlijke mueslibolletjes en een fougasse. Dat is een heel luchtig foccacia-achtig brood, met kaas en groene olijven. We hebben het ons heerlijk laten smaken bij een kom courgettesoep.

En nu hebben we ook nog een prijs gewonnen met de Grote Club Actie. We moesten er iets voor aanklikken en dank reeg je een mailtje. We waren reuze benieuwd…
We verslikten ons bijna, whoohoo, we hebben een kaartje gewonnen van Kaartje2go, inclusief postzegel, t.w.v. wel € 5,25! Ach, iemand zei het eerder al, wie het kleine niet eert… en zo is het! 😊

en nóg een prijs!

De Postcodeloterij is ons gunstig gezind de laatste maand. Hadden we eerst een  bon gewonnen voor ambachtelijk brood, nu bleken we ook nog een paar heerlijke repen gewonnen te hebben. We mochten zelf uitkiezen welke smaak. En als het goed is, komt er binnenkort ook nog een waardebon onze kant op voor "vers specialisten", kunnen we nóg een keer naar de bakker, há! Leuke verrassingen hoor, dit soort prijsjes. 😊

Oké, de grote klapper is tot nu toe dan wel uitgebleven, maar mij hoor je nooit meer zeggen “Wij winnen nooit wat…”.