donderdag 24 september 2020

filmpje!

Ik heb gisteren enorm zitten etteren om een filmpje geplaatst te krijgen op mijn blog. Het stond op mijn telefoon en ik mail foto's altijd gewoon naar mijn eigen adres om ze op een externe harde schijf op te kunnen slaan. Er zijn vast wel simpeler manieren, maar het lukt. Alleen filmpjes, die kreeg ik maar niet verzonden.
Gisteren stonden er dus in mijn blogje twee "video's", nou ja, twee mislukkingen dus van één en hetzelfde filmpje. Ik was er even klaar mee en heb nog wel geprobeerd ze te verwijderen maar ik zat inmiddels op de iPad en daarop
 kreeg ik het niet voor elkaar. Vandaag heb ik wat op Google rondgestruind om te kijken hoe het dan wel moest en jawel hoor, gelukt! Ik heb een app op mijn telefoon gezet om filmpjes te comprimeren en heb het nu voor elkaar, helemaal op eigen kracht :). Ik ben trots op mij, hahaha.
Als je nog even wilt kijken om welk filmpje het gaat: even scrollen naar het berichtje van gisteren. 

woensdag 23 september 2020

de laatste tijd... #1

… ben ik niet zo erg aan bloggen toegekomen. Dus ik heb wat in te halen. Ik hak het maar een beetje in stukjes want anders wordt het misschien een beetje te veel leesvoer ineens.

Vorige week maandag was Laura jarig. Op deze foto werd ze twee. Ze heeft het niet gevierd maar zij en Jeroen waren wel allebei vrij. Het was prachtig weer en ze wilden graag een flinke wandeling maken, dus ze hebben Daan en Emma gewoon bij ons gebracht en zijn naar Bergen gegaan. Wij hebben ons wel weer vermaakt met de kindjes J, o.a. op de kinderboerderij. En we hebben natuurlijk weer geknutseld. Daan is een beste onderhandelaar, ik win het nog net van ‘m, want toen het tijd was voor een middagslaapje en ik zei dat hij nog twee minuutjes mocht kleuren ging het van twee naar vijf en zeven en toen was twee minuutjes uiteindelijk toch ook goed, pfiew!



Hij is ook erg geïnteresseerd in cijfers, dat kan het ook zijn hoor ;P 
’s Middags namen Laura en Jeroen gebakjes mee en ik had wat uitgebreider gekookt, o.a. met tiramisu toe, dus zo was het toch nog een feestelijk dagje.

vrijdag 11 september 2020

what if...


Ik heb van de week nog een beetje zitten prutsen in mijn gellimini. Wel een paar dagen over gedaan want ik had steeds het idee dat er nog iets miste. Zoals hij nu is ben ik er wel tevreden mee ;) De oorspronkelijke gelprint vind je nog nauwelijks terug, zoveel is er overheen ge-sjabloond en geplakt. Ik heb stempels van Stampotique en Tim Holtz gebruikt en verder het een en ander aan sjablonen, washitape, stift, stansjes die ik nog had liggen enz. De quote heb ik van internet gehaald en is van Erin Hanson. 

Als je alle blogstukjes van dit boekje achter elkaar wilt zien kun je op ‘gellimini’ klikken bij de ‘tags’ hier onder het stukje.


woensdag 9 september 2020

Prinsenhof


Bettie schreef laatst op haar blog een stukje dat mij aanzette tot het schrijven van dit stukje.

Het begon allemaal met een postzegel, een die zij ontvangen had op een kaart die op haar mat was gevallen. Die postzegel dus, daar kwamen reacties op over de herkomst en dergelijke. Bettie schreef er een leuk en interessant stukje over, kijk hier maar. Zij schreef dat de ontwerper, Chris Lebeau (grappige naam als je er over nadenkt), ook de muurschildering heeft gemaakt in ‘trouwlocatie eerste klasse’ het Prinsenhof. Dat was in het oude stadhuis van Amsterdam, tegenwoordig hotel The Grand en nog steeds trouwlocatie. Wij zijn daar in 1975 getrouwd dus ik heb de trouwfoto’s er eens bij gepakt en jawel hoor, je kon de muurschildering er op zien. Natuurlijk niet in zijn geheel, maar toch, goed te zien. Indertijd had je helemaal niet door hoe mooi het wel niet was maar als ik nu de foto’s bekijk was het toch een prachtige locatie.

Chris Lebeau was trouwens een veelzijdig kunstenaar. Hij maakte o.a. ook glas, dat heb ik altijd zulk fascinerend materiaal gevonden! Op Wiki kun je iets meer over de kunstenaar lezen. En als je verder op internet zoekt vind je nog veel meer. Ik vond onder andere een foto waarvan een deel op de trouwfoto te zien is. 




Die foto vond ik hier:

By Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed, CC BY-SA 4.0, https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=24144224

zondag 6 september 2020

heerlijke avond

We hebben onze trouwdag eigenlijk altijd gevierd, geen jaar overgeslagen. Niet dat we nou grote feesten gaven, maar bijvoorbeeld toen de kinderen klein waren, aten we op onze trouwdag wat uitgebreider of we gingen gourmetten of fonduen. De koperen bruiloft (12,5j r) vierden we wat uitgebreider, met een feestje thuis, en zilver (25) en robijn (40) met een feestje in een restaurant. Toen de kinderen groter waren gingen we uit eten met ze en vanaf dat de kleinkinderen geboren waren kwam het hele spul weer bij ons eten. Niet per se op de dag zelf, dat komt niet altijd handig uit natuurlijk. Maar dan gaan we wel met z’n tweetjes uit eten. 

Gisteren, de 45e huwelijksverjaardag, zijn we samen naar restaurantKroft geweest en we hebben genoten! Echt een avondje uit in een mooie ‘ambiance’, zonder dat het al te deftig of ongemakkelijk werd. Vriendelijke bediening, en behalve erg lekker ook nog ‘mooie bordjes’. En een amuse vooraf, heerlijke verrassing, jummie. De menukaart op de site komt alleen niet overeen met de kaart in het restaurant, dus van tevoren uitkiezen had weinig zin, hahaha. Niks erg want echt, wat ik al zei, we hebben genoten. En binnenkort gaan we nog met de hele bups ergens pannenkoeken eten J

zaterdag 5 september 2020

het is weer gelukt!

We hebben het weer geflikt: Vandaag zijn we 45 jaar getrouwd en dat vieren we met onze eigen ‘traditie’: een lekker flesje voor Rob en een boeket voor mij. J Verder proberen we er een mooie dag van te maken. We hopen op een later moment nog met de kinderen en kleinkinderen ergens een klein feestje te vieren. Polonaise met een man of dertig zit er niet in dit jaar ;P maar dat was eerlijk gezegd toch al niet onze bedoeling hoor, hahaha.

woensdag 2 september 2020

voorkant-achterkant en grandma’s motto

Hier zijn weer wat voor- (alleen de gelprint) en na-foto’s van de gellimini waar ik mee bezig ben. Ik kan niet het geduld opbrengen om pas foto’s te plaatsen als het hele boekje af is hoor, hahaha. Dit zijn de voorkant en achterkant van de gellimini, en weer een de pagina, met een spreuk waar veel oma’s zich wel in herkennen denk ik ;P

Het is trouwens iedere keer wel een dingetje om de kleuren van de foto’s goed te krijgen. Waar het aan ligt weet ik niet maar ook als ik twee foto’s vlak na elkaar neem, allebei zonder flits, dan nóg vallen de kleuren bij de één vaak anders uit dan bij de ander.


Als je alle blogstukjes van dit boekje achter elkaar wilt zien kun je op ‘gellimini’ klikken bij de ‘tags’ hier onder het stukje.