stand kerstkaartenteller… 31!

Als ik goed geteld heb, heb ik inmiddels 31 zelfgemaakte (nee, niet eigengemaakte!) kerstkaartjes liggen. Ik weet alleen niet of ik ze nou allemaal hier heb laten zien. Hier zijn er in ieder geval nog een paar.

leukste dag

De leukste dag van de week is oppasdag ;) Zo’n dag ziet er heus niet altijd heel spannend uit hoor, we rommelen de dag gewoon een beetje door met op schema de hapjes en slaapjes. Daan en Emma slapen allebei nog ’s middags, al slaat Daan nu wel af en toe over. Ze worden sinds het thuiswerken bij ons gebracht, zo tegen half negen, en dan staan de knalgele Ikea kindertafeltjes al klaar met wat boekjes en puzzels of autootjes en andere speeltjes er op. Ergens tussen half tien en tien uur is het fruitjestijd en daarna gaan we meestal even aan de wandel. De kinderboerderij is niet echt naast de deur maar Daan kan goed lopen dus dat gaat prima. Ze zijn nu dicht tot 20 november, dus wandelen we ‘zomaar’, soms gewoon even naar de bakker en de slager in het winkelcentrum of naar de brievenbus, of een ommetje door de wijk, als de speeltoestellen niet nat zijn dan met tussenstops. :) Als we weer thuis zijn is er nog even tijd voor de “Knutselklup”. Emma is nu ook groot genoeg om mee te doen. De ene keer verzin ik een werkje en de andere keer laat ik ze gewoon wat met verf kliederen of kleurplaten inkleuren. Bij Emma zijn het nog meestal gezamenlijke oma-Emmaprojecten, hahaha, maar ze heeft er duidelijk lol in. En ik dus ook, dat snap je. Gewoon potloodjes in en uit een etui doen vindt ze trouwens ook leuk hoor.

Vorige week had ik aardappelstempels gemaakt. Daan gaat daar dan echt mee aan de slag en Emma peutert zo’n aardappel uit elkaar, ook goed ;) Gisteren was het kleurplatendag. Die haal ik gewoon van internet en daar vermaken ze zich ook prima mee.
Na het knutseluurtje gaan we een broodje eten en daarna gaan ze naar bed, Daan meestal iets later dan Emma, en hebben opa en oma even pauze. De middag rommelen we verder wel door met een snack en spelen en/of voorlezen. Als Laura en Jeroen er weer zijn eten we nog met z’n allen en dan hup, gaan ze weer naar huis.
En dan ploffen wij op de bank, hahaha! Maar zoals ik al zei, het is de leukste dag van de week, we zouden het voor geen goud willen missen!

spannend!

Ja hoor, ik heb weer zitten bingen! Dit keer een Zweedse serie, één seizoen, acht afleveringen. The Truth Will Out heet-ie en ik heb even dit stukje van internet geleend:

Na een lang ziekteverlof gaat rechercheur Peter Wendel weer aan het werk. Hij hoopt met een topteam te gaan werken aan zogenaamde ‘cold cases’. Maar dan ontvangt de politie een bericht van een onbekende moordenaar. Deze beweert dat de beruchtste seriemoordenaar van Zweden, die al jaren vastzit, onschuldig is. Om de waarheid te achterhalen heeft Wendel snel een team nodig en zo gaat hij aan de slag met een team dat allesbehalve het topteam is dat hij had gewenst. Het zijn politiemensen (en dat zelfs niet allemaal) met wie andere afdelingen niet meer willen werken en die vooral bezig zijn met andere dingen. Daarnaast wordt Wendel ook nog eens tegengewerkt door degenen die de seriemoordenaar in eerste instantie veroordeelden. Om het extra ingewikkeld te maken, werkt de ex-vrouw van Wendel voor een van die mensen. Ook Wendels tienerdochter Vera wordt persoonlijk bij de zaak betrokken. Intussen vraagt iedereen zich af of Wendel geestelijk wel gezond genoeg is om deze zaak aan te kunnen.

Nou, gaat dat zien dus! Dan duim ik ondertussen dat er snel een seizoen 2 komt ;) 

autumn memories - mini

Een van mijn nichtjes maakt met haar telefoon de mooiste foto’s, en die stuurt ze dan aan ons in de familie-app. De laatste tijd kregen we heel veel paddenstoelen toegestuurd. Zulke foto’s zijn op groot formaat natuurlijk het aller-allermooist, maar ze zijn ook wel heel leuk in een miniboekje te verwerken, en nóg leuker leek het me om dan dat boekje aan haar op te sturen :D Als het goed is ligt het vandaag bij haar op de mat. Alsjeblieft nichtje, voor jou! XXX

De werkwijze van het boekje kun je hier vinden: klik!

koken

Misschien dat het komt door de Corona-crisis, of doordat zo herfstig is, maar ik kook me een slag in de rondte de laatste tijd. En heel veel nieuwe recepten, hebben jullie dat nou ook? Ik zit wat meer op FB en Netflix, en daar haak ik vaak aan bij receptenlinkjes die voorbij komen. Zo heb ik ook de recepten van Antoni uit de Netfilixserie ”Queer Eye” opgezocht, en daarvan heb ik er vanavond een gemaakt, de Pesto Chicken Pasta Salad.

Beetje aangepast omdat ik niet alles (verse orechiette pasta werd mini Conchiglie van Grand’Italia) kon vinden in de supermarkt, en omdat ik zelf pesto maken een beetje omslachtig vind had ik een potje gekocht.

Dit is hoe ik het gemaakt heb:

Per persoon 75gr pasta koken in water met een bouillonblokje, afspoelen en uitlaten lekken in een zeef en dan in een ruime schaal doen samen met wat pesto (naar smaak, ±1 eetlepel per persoon).

Gehalveerde rode druiven (75gr pp) in rode wijnazijn marineren, 15 á 20 minuten, en laten uitlekken voordat je ze aan het gerecht toevoegt.

Kipfilet (±100gr pp) met zout en peper bestrooien en in een beetje olijfolie bakken. Ik had voor twee personen een hele kipfilet eerst overlangs doorgesneden zodat het twee dunne plakken werden. Niet te bruin laten worden.

Snijd de kip in stukjes, doe alles bij elkaar in de schaal en schep het om met een paar handjes rucola en wat geroosterde pijnboompitjes. Even proeven en eventueel wat meer pesto toevoegen. Op een bord scheppen en nog wat verse Parmezaan erover schaven.  We hebben lekker zitten smikkelen!
Dit klik! Is de link naar een aantal gerechten uit de Netflix-serie.

Morgen staat er een gerecht van Miljuschka Witzenhausen op de planning, ik heb er nu al zin in, hahaha!

Edit 14-8-2026: Ik zie dat de website inmiddels niet meer bestaat... 

Netflix

We hebben het een poos in huis gehad voor we er goed en wel gebruik van maakten, Netflix. Maar sinds we de smaak te pakken hebben moet ik er echt mee oppassen. Want voor ik het weet zit ik op de bank te ‘bingen’. Zelfs als ik het maar zo-zo vind kijk ik dan toch vaak een paar afleveringen van een serie achter elkaar.
Op dit moment kijk ik ‘Queer Eye’, een serie over make-overs door vijf homofiele mannen. Ik vond ze niet gelijk alle vijf even leuk, die mannen, eentje werkte me zelfs behoorlijk op de zenuwen, maar toen ik daar een beetje aan gewend was… toch meer plussen dan minnen zal ik maar zeggen. En om die ene moet ik nu ook wel eens heel hard lachen.

In mijn lijst staan ook veel films, en niet alleen maar rom-coms hoor ;) Sommige van die films kijken we samen via de tv, op zaterdagavond, onze filmavond dus ;)  Rob heeft ook een lijst op zijn account, Ik vermoed met meer van dat ‘van-dik-hout-zaagt-men-planken’ spul. Hij kijkt dat op de iPad, dat is niks voor mij.

Voor wie ook Netflixt: hierbij een paar films en series die ik een aanrader vind, de één een beetje meer dan de ander, en in willekeurige volgorde, dat dan weer wel ;)  (ik heb er meer hè…):

Film:
- A star is born
- The trial of the Chicago 7
- The Post
- The dressmaker
- La La Land

Series:
- Outlander
- The Crown
- Call the Midwife
- Grace and Frankie
- Dead to me

weet je nog wel....

Soms ben je wat in huis aan het rommelen en kom je zomaar iets tegen uit een ver, vér verleden. En als een kralenketting rijgen zich er dan andere herinneringen aan vast. 

Zo kwam ik in een oud fotoalbum dit ‘melkzakje’ tegen. Enig idee wat dat is lieve lezers? :) We kregen daarin elke week wat geld mee naar school, de lágere school welteverstaan. Het was o.a. een bijdrage voor schoolmelk. We kregen ook spaarzegels, van 5, 10 en ik denk 25 cent, die moesten in een boekje geplakt worden en als het boekje vol was kon je het geld denk ik bij laten schrijven op een spaarbankboekje. We hebben thuis ook wel zo’n peperbus-spaarpotje gehad en ik had zelf, in ieder geval vanaf tienerleeftijd, ook een spaarbankboekje. Daarin werden stortingen en opnames met de hand bijgewerkt, door een lokettist op het postkantoor. Ik heb ze later als ambtenaar der PTT bij o.a. het ‘vooruitgeschoven loket’, kantoor Zaanstraat, zelf nog wel onder handen gehad. Dat kantoor is nu Museum Het Schip, een gebouw in de stijl van de Amsterdamse school, echt een bezoekje waard!
Mijn herinneringen uit de tijd op school zijn niet zo helder, het zijn meest flarden maar sommige dingen staan me nog wel bij. Op de kleuterschool spaarden we bijvoorbeeld de aluminium doppen van de melkflessen, voor de arme kindjes in Afrika dacht ik. En er was wel eens een actie waarvoor we een blikje gecondenseerde melk meekregen naar school, misschien wel voor diezelfde kindjes. Je kunt je er nu geen voorstelling meer bij maken…
Nou ja, zo rijg ik dus soms de ene flard aan de andere, en zo werd dit een beetje een van-de-hak-op-de-tak stukje. ;)