Sinterklaas en Kerst

Gisteren, op oppasdag, was Daan ook vrij omdat ze op school een studiedag hadden. We hadden bedacht dat we dan wel met de kindjes naar het tuincentrum konden gaan. Dat doen we al een paar jaar en dan mogen ze een kerstbal uitzoeken. Die mogen ze dan bij opa en oma in de boom hangen. Laura en Jeroen hebben in hun boom allemaal prachtig bij elkaar passende ballen, heel mooi, maar daar past wat kinderen uitkiezen niet bij, écht niet: Daan had een behoorlijk glitterig goudkleurig hert uitgekozen en Emma, hoe kon het ook anders, een Elsafiguurtje 😂.

Het ging een paar jaar goed, maar nu vond vooral Daan het wel lastig dat het hertje bij ons zou komen te hangen. Hij wilde me zelfs wel het ook gekregen ‘sneeuwtje’ geven voor in de boom, dan kon ik er wel een draadje aan maken om het op te hangen. Ik vond het gewoon zielig voor hem. En Emma zal het ook niet makkelijk vinden om haar Elsa af te staan.
Nu hebben we besloten dat we er maar mee stoppen, we kopen geen jaarlijkse kerstbal meer. Het is tenslotte alleen leuk als het ook voor hun leuk is. Er zal wel weer wat voor in de plaats komen denk ik, maar dat zien we dan nog wel. En dan knutselen we wel iets moois met ze voor bij opa en oma in de boom.

Nou waren we natuurlijk aardig vroeg met ons bezoekje aan het tuincentrum, de Sint is nog in het land, maar daar hebben we vrijdag ook aan gedacht hoor: We hebben ’s middags lekker kruidnootjes gebakken. Het balletjes draaien gaat ze nu al behoorlijk goed af, je kunt merken dat ze al wat groter zijn, en ze hebben niet eens al het deeg opgegeten 😉 Alle balletjes lagen netjes op afstand van elkaar, ze kregen een deukje en toen gingen ze een kwartiertje de oven in. We hebben geproefd, ze waren heerlijk!

silhouette

Poehpoeh, daar kneep ik ‘m toch even…
Ik heb al jaren een Silhouette, een apparaat dat papiervormen (en letters enz.) kan uitsnijden. Het is volgens mij nog het allereerste model, de tegenwoordige apparaten kunnen geloof ik zelfs stofzuigen 😉 Het was best een prijzig ding, en ik heb ‘m veel te weinig gebruikt, maar voor de geboortekaartjes van Daan en Emma heb ik wel de namen er mee gemaakt. Voor de baby-to-come is dat natuurlijk ook weer de bedoeling. Alleen…. ik heb ‘m op deze laptop nooit geïnstalleerd en aangesloten. Nu moest het toch een keer gebeuren en waar ik al bang voor was, het lukte me niet. Het leek er een paar keer op dat ik een aardig eind op weg was maar nee hoor, het laatste eindje wilde hij dan toch niet. Het internet gaf geen uitkomst, en wat doe je dan, dan zet je een ‘vraag van de dag’ op het Scraptuinforum. Lang niet iedereen heeft daar een “Silly”, en die er wel een hebben gebruiken hem geloof ik net zo vaak als ik, maar Heidie zit daar ook en zij was mijn reddende engel. Ze heeft me op het goede spoor gezet door me op de Silhouette Studio te wijzen, en toen lukte het, met ook nog de hulp van Rob, uiteindelijk toch!

Vanmiddag heb ik een proefje gemaakt, ook om even verschillende lettertypes uit te proberen, en zoals je ziet ging dat al best aardig 😊 Heidie, voor mij ben je een wizard hoor, een life saver, dank je wel!

kerstfilms

Er zijn van die kerstfilms die je bijblijven. Ik ken er wel een paar, Santa Claus (1985) bijvoorbeeld, met John Lithgow en Dudley Moore, die keken we met de kinderen altijd rond de kerstdagen. Anderen zullen er misschien anders over denken, maar ik vond ‘m leuk. En How the Grinch stole Christmas (2000) met Jim Carrey, die vond ik ook echt leuk. En dan The Holiday (2006) met Kate Winslet, en natúúrlijk Love Actually (2003) met Hugh Grant, Liam Neeson, Emma Thompson, Keira Knightley.... wat een cast!
Home Alone was het niet zo voor mij, maar ook daar zullen anderen wel anders over denken, hahaha.

Maar goed, nu is de tijd weer aangebroken dat de ene na de andere kerstfilm voorbijkomt, de meeste met een niet zo heel sterk verhaal denk ik, maar daar gaat het ook niet altijd om he. Afgelopen weekend heb ik deze op Netflix gezien: Love Hard. Dit heb ik van Moviemeter geplukt:
[De hopeloze, maar eeuwig single blijvende journaliste Natalie uit Los Angeles denkt dat de dingen beginnen te verbeteren als ze Tag, een dromerige jongen van de oostkust, aan de haak slaat via een dating-app. Ze besluit hem voor de feestdagen te verrassen. Maar dan ontdekt ze dat ze wordt opgelicht door de jeugdvriend van Tag, Josh, die al evenveel pech heeft in de liefde. Toch doet ze een poging om weer verliefd te worden.]

Wat ik al zei, een dun verhaaltje, een niemendalletje, niet zo’n béétje voorspelbaar ennnn, ik heb heerlijk zitten kijken. 😊

letter

 Ach die lieve Sint toch... 😘😍

een Sint, en nóg een Sint!

Hier in de streek wordt Sintmaarten gevierd. Kinderen gaan dan met lampionnen langs de deuren, zingen liedjes en krijgen snoep. In onze eigen wijk loopt het een beetje terug, de wijk vergrijst. Maar dit keer viel het op onze oppasdag dus we waren bij Laura en Jeroen. Zij wonen in een wijk waar het stikt van de jonge gezinnen. Zelf gingen ze samen met een vriendje van Daan en zijn moeder lopen. En omdat we er toch waren hebben wij aan de deur uitgedeeld. We hadden flink wat snoep achter de hand, maar het liep storm. Ik had zo’n beetje geteld hoeveel snoep we hadden, bijna 130 stuks! En toch moesten we op het laatst nog nee verkopen. Gelukkig waren toen de kleinsten wel al geweest. Daan en Emma kwamen met een flinke voorraad thuis, hahaha, die hebben wel hun best gedaan hoor!

En toen was daar vandaag, een dag later, al die andere Sint! We hebben de aankomst maar even gevolgd op tv, je moet tenslotte een beetje op de hoogte blijven he?
Bij Jeroen in de familie gaan ze altijd met z’n allen naar de in-/optocht in Bolsward. Eerst kijken ze dan bij oma Oda de optocht op tv en dan staan de kruidnootjes al op tafel.

Vanavond mogen ze thuis hun schoentje zetten, ze zullen wel helemaal hyper zijn denk ik.

geboortekaartje

Een vriendin van Laura heeft een dochtertje gekregen en voor haar heb ik dit kaartje gemaakt. Ik heb het bijna 1-op-1 nagemaakt van een kaartje dat ik ergens gezien heb, maar ik weet niet meer waar. Volgens mij was het een kaartje van Marjoleine Zweed, of in ieder geval met door haar ontworpen papier. De stansjes die ik gebruikt heb zijn van Marianne Design.

AU!

Een poosje geleden heb ik de jaarlijkse gezondheidscontrole bij de praktijkassistente weer in gang gezet. Ik had nl. mijn bloeddruk thuis weer eens gemeten en die was aardig te hoog. Dat was de aanleiding om er eens werk van te maken want het was, o.a. door corona, een paar jaar niet gebeurd.

Eerst moest er bloed en urine ingeleverd worden en daarna volgde een gesprek met de assistente. De labuitslagen waren allemaal prima in orde vertelde zij, en we hebben ook een fijn gesprek gehad. Alleen die bloeddruk he… Haar voorstel was om de bloeddruk een aantal dagen zelf te meten of om een 24-uursmeting te doen. Dat laatste heb ik er net opzitten. Gisteren aan laten koppelen en vanochtend weer afgekoppeld. Ik heb dat wel eens eerder gehad, maar ik kan me niet herinneren dat het zo vervelend was. Het manchet zat in een soort kous en of het daar nou aan ligt weet ik niet, maar ik verging van de jeuk. Bovendien kneep het apparaat zó hard dat mijn hand er rood-blauw van werd, au! Echt niet fijn. Van de nachtmetingen heb ik niks gemerkt. “Het lijkt wel of hij het niet gedaan heeft”, dacht ik vanochtend nog, maar om acht uur deed hij het toch weer wel, de gluiperd, hahaha. Ik heb het tegen de assistente gezegd en we zullen wel zien of er vannacht nou wel of niet gemeten is. Eerst maar weer een telefoontje afwachten over de uitslagen. Wordt vervolgd...