Ik heb trouw een lijstje gemaakt van 35 nummers maar het hadden er
wel 100 kunnen worden, of 200... Iedere keer als ik een lijstje van een
ander voorbij zie komen denk ik ‘O ja, dat had ik er ook wel op kunnen zetten’,
hahaha.
Hij heeft niet altijd in de gaten dat je niet alleen rechte rijtjes kunt maken, maar ook schuine,
dat was een ontdekking! Soms heeft hij niet door dat hij twee kanten uit kan en
als ik hem dan op één rijtje blokkeer begint hij te piepen. En dan zie je
hem opklaren als ik laat zien dat hij nog steeds kan winnen, mooi he? Als hij
vijf potjes wint en ik drie kan hij er wel mee leven, dan is hij tóch de
kampioen, hahaha.
Tja, verliezen moet hij nog een beetje leren, maar dat komt
vast wel goed.
PS: Van het knijpen van de band had ik trouwens een bloeduitstorting, en ik verging van de jeuk op mijn bovenarm, daar heb ik nog steeds last van. Ik denk niet dat ik gauw weer zo’n meting laat doen, als het niet echt moet tenminste.
’s Avonds om een uur of negen werd er
bij ons aangebeld, en toen lagen er ineens twee pakjes en een envelop op het
bankje bij de deur. In de verste verte geen Sint of Piet te bekennen, de boeven
😊.
In de envelop zat een heel toepasselijk gedicht😂. We hebben gisteren
maar alvast een stukje chocolade geproefd en vanavond bij de warme chocomel zal
er nog wel een stukje (of twee, drie…) volgen.
Dank
jullie wel lieve schatten!
