Zeventig werd ik afgelopen maandag,
ze-ven-tig! Vroeger was je dan oud maar zo voel ik me absoluut niet hoor!
“Wat wil je met je verjaardag? Had Rob een poos geleden al gevraagd. “Ik laat
me graag verrassen”, had ik gezegd. Dat heb ik geweten. Hij wist wel wat en ik
mocht me nergens mee bemoeien. En dat is toch wel een dingetje hoor, als je
zelfs niet een héél klein beetje de controle hebt. Het bleef tot bijna het
laatste moment een verrassing. Ik mocht wel weten dat het zondag gevierd zou
worden, vóór mijn echte verjaardag. Wat moest ik aantrekken, kon ik in een jurk
aan? (tja, verbeeld je dat we gingen wadlopen…) en dat kon. Ik had wel het idee
dat we iets buiten de deur gingen doen, want Rob maakte zich niet druk om
boodschappen en zo.
En toen was het zover…
Het begon ‘s morgens met een dikke bos
bloemen, echt prachtig! Toen ik vroeg hoe laat ik klaar moest staan en hoorde
dat het na de lunch zover zou zijn, had ik toch wel een vermoeden… En tijdens
de lunch zei Rob “Zeg maar waar je aan denkt dan.” Hij had denk ik graag gezien
dat ik de plank helemaal missloeg, maar ik zat toch wel in de goede richting,
ik had alleen de locatie totaal niet verwacht: Om twee uur moesten we in
brasserie d’Oude Veiling zijn, voor een High Tea.
Toen we aankwamen zat daar mijn verjaarsvisite,
en bij binnenkomst zongen ze “Lang zal ze leven” voor me, dat was een vrolijk
begin 😊. We begonnen met een
prosecco en proostten op de volgende 70, haha. Toen volgde een taartje, voor
mij eentje met vuurwerk 😱. Daarna kwam een lekker soepje en toen nog twee
gangen met allerlei lekkers. Voor de kinderen was er een kindermenu. Er stond
van alles op en ze kozen… pancakes, wie had dat gedacht 😉.
Ik ben enorm verwend en we hebben na de High Tea nog even nagezeten met een
aantal. Ik heb een heerlijke middag gehad, het was helemaal geweldig!
Dank
jullie wel lieve visite voor jullie gezellige gezelschap en alle verwennerij en
dank je wel lief dat je dit voor me gedaan hebt, ik heb genoten.