alles is liefde…

… dat is het thema voor de lopende challenge bij de Crealadies. Zomaar ergens een hartje of zo was niet de bedoeling, de liefde moest echt een duidelijke hoofdrol krijgen. Dus ik heb maar een flink formaat hart uitgestanst (stans: Temu) 😉. 
Het bruidspaar heb ik al heel lang liggen. Hoe ik er aan ben gekomen weet ik niet meer. Ik denk van iemand gekregen, of misschien heb ik het wel van het www gejat, echt, ik heb geen idee... Het stempeltje is ingekleurd met distress ink (Ranger) en op het jurkje heb ik wat glitter (Stickles) aangebracht. Een tekst op de voorkant werd niet naar mijn zin dus dat heb ik maar gelaten, dat kan tenslotte ook binnenin. Ik heb er nog een lintje bij gestrikt en er een hartjesbedeltje aan gehangen. Eigenlijk wilde ik een dubbele strik maken, lintje en koordje samen, maar dat kreeg ik niet voor elkaar. En als het niet gaat zoals het moet… 😉 

kolibries

Ik kwam in een mapje nog wat afdrukjes van kolibries en bloemen tegen en heb daar maar gelijk een kaartje mee gemaakt. De bloemen zien er in het echt beter uit hoor, de vlekjes zijn spetters met champagnekleurige metallic verf. De achtergrond is bewerkt met een sjabloon en inkt en ik heb een paar pareltjes opgeplakt. Meestal vind ik het leuker om pareltjes of andere blingsteentjes/-pailletjes willekeurig op te plakken en niet netjes naast of onder elkaar. Maar dat hangt ook een beetje af van het kaartje, soms past het één me beter, soms het ander.

het was er weer voor

Hoe vaak ik dat al niet gehoord heb… Op onze gezinsapp is het al een doorlopende grap geworden,😂. Het begon al van de winter, bij foto’s van erwtensoep en chocolademelk met speculaas, en met het mooie weer van de laatste tijd ook bij foto’s van de kleinkinderen met een ijsje, buitenspeelfoto’s,  zwembadfoto’s, foto’s van fietsritjes en natuurlijk van lekker eten, zoals deze. Het was er weer voor… 😉

kiemschaaltje

Vorig voorjaar kochten we bij Dille&Kamille in Alkmaar een kiemschaaltje en daar heb ik toen tuinkers in gekweekt. Dat klinkt natuurlijk reuze interessant 😉, maar je hoeft er niks aan te doen, alleen zorgen dat het roostertje het water raakt. De rest gaat vanzelf en binnen de kortste keren kun je oogsten.

Het schaaltje heeft van de winter in de kast gestaan maar vorige maand had ik het weer eens gebruikt voor tuinkers. Dat is inmiddels op en nu staan er groentespruiten in groot te worden. Ook dat gaat vanzelf, én snel, hihi. Het is een pittige mix, van rode daikon, rucola, broccoli en fenegriek. Nog even wachten en dan kan het - volgens de beschrijving op het zakje - bij een curry, een satéschotel of op een taco gegeten worden. Ben benieuwd... 

voor een jarige scrapvriendin

Deze kaart maakte ik met een stempel van Studio Light (Grunge Collection Stamp - Nr. 202. Roses). Hij is langer dan de kaart dus bij het stempelen stak hij over 😊
Ik heb de afdruk op A6-aquarelpapier gemaakt met archival ink. De eerste afdruk was niet mooi zwart en wat vaag. Met mijn stempelhulp kon ik ‘m gelukkig een paar keer over elkaar heen zetten. Mijn inktkussen wordt een beetje droog denk ik… Maar goed, ik heb de stempel gekleurd met Van Gogh aquarelverf (napjes) en aan de boogjeskant afgeknipt en op een roze bijpassend papiertje geplakt. Het geheel is weer op een kaart geplakt. Eigenlijk moest de kaart rechtop, kijk maar naar de ‘muur’ achter de rozen, maar dan kon ik mijn tekstje niet kwijt dus ik heb ‘m stiekem gedraaid 😉 Een paar rhinestones van Marianne Design erbij en hij was af.

Ik stuurde de kaart naar mijn jarige scrapvriendin-van-het-eerste-uur. Van harte gefeliciteerd lieve Annelies!

elfde bezoekje

Daar gingen we weer, naar de diëtist. ’s Morgens bij het opstaan hadden we het er nog even over hoe lang we ermee door zouden gaan… Tja, we weten natuurlijk wel hoe het moet, wat er goed gaat en wat we fout doen, maar toch, als we de stok achter de deur van de diëtist niet meer  hebben, dan denk ik dat we stevig de mist in gaan. Ik dacht al dat het de afgelopen periode niet zo goed was gegaan. We hebben wel genoten hoor, gerust wel, maar wat het lijnen betreft waren we wel een beetje van het padje 😉 en dat werd bevestigd door de weegschaal. We hadden weer een goed gesprek en hebben nu dus gewoon weer een afspraak staan voor over een  maand of drie.

Zus-en-Zo

Mijn broer en schoonzus hadden al een poosje het plan om weer eens een “Zus-en-Zo” te organiseren en laatst was het dan zo ver. Het viel heel toevallig op broers verjaardag, héél toevallig hoor 😉 en alle zussen en zwagers konden. Toch lekker als je allemaal gestopt bent met werken, een datum afspreken kan dan gerust op een maandag. Omdat de leeftijd voor sommigen een rol gaat spelen en niet iedereen in de buurt woont, werd het dit keer een lunch, prima idee! Rob en ik hadden namens ons allemaal een cadeau gekocht: roze en witte planten in een terracotta pot en een dikke tuinbon.

Het was prachtig weer dus we hebben heerlijk een poos buiten gezeten. We werden ontvangen met een lekker glaasje bubbels, iets met prosecco en limoncello😋. Er waren lekkere hapjes: pizza bianca en cupjes tonijnsalade met kappertjes. Je raadt het al, de middag had een Italiaans tintje. En toen mochten we aan tafel. Daar ging het genieten gewoon verder. Ik hoop dat ik niks vergeet, er was een heerlijke salade met Burrata, brood met Italiaans gekruide boter, taleggio (een Italiaanse kaassoort), olijven en gevulde pepers. Hoofdgerecht was een vegetarische risotto met paprika en zoete aardappel, lekker met Parmezaanse kaas erover, en als dessert had schoonzus tiramisu gemaakt met limoncello.

Het werd een lange lunch, dat zul je begrijpen😄. We waren tegen zessen weer thuis en echt zin in avondeten hadden we toen niet meer, zó gek… We hebben nog een snackie gedaan en toen was het echt genoeg.🙈

Lieve broer en schone zus 😉, we hebben genoten! Nogmaals heel erg bedankt. Het was een feest om zo weer eens met z’n allen bij elkaar te zijn, het was onwijs gezellig en superlekker allemaal!