Na een vliegende start staat de weegschaal nu alweer twee weken op hetzelfde punt en hij vertikt het om verder terug te lopen. Ik kan ‘m geen ongelijk geven want ik heb het er zelf naar gemaakt. Sjúcht, waarom kost het me nou toch steeds zo veel moeite om vol te houden. Ik begin er enthousiast aan maar na een kilootje of drie geef ik er de brui alweer aan. Niet helemaal hoor, maar toch genoeg om niet af te vallen. Elke maandag pak ik weer dapper het volgende menuutje van Sonja erbij, maak mijn boodschappenlijstje en in de loop van de week verander ik de plannen weer...Vanochtend vergreep ik me bijna aan een plakje cake maar ik heb toch maar een (zúúúúr) mandarijntje genomen. Kijk, dat is het betere werk! Tussen de middag zat ik aan de wasa met een opkikker. Schouderklopje voor mezelf! En vanavond eet ik ook netjes volgens het menu. Driewerf hoera! Want ik ga het volhouden, de hele week!
Note to Sonja:
Waarom nou één keer een plakje cake in het weekmenu en daarna niet meer? Ligt die cake maar te roepen in mijn keukenkastje: ‘pak me dan – pak me dan’.
5 opmerkingen:
Hallo Kitty, bedankt voor (altijd) je lieve berichtjes, ben toch op jouw blog terecht gekomen en las dat je zo aan het lijnen bent....
meis het moet geen obsessie worden hoor want dan lukt het nooit..... voel jezelf lekker in je vel en dan gaat het (plus wat hulp) vanzelf.
Ik wens je er heel veel sterkte mee, hou je nu in de gaten....hi hi
groetjes Lilian
Kitty,
It is a peace of cake om cake te laten staan.
Gewoon niet kopen!!!!!
Groetjes,
Ed.
Nou ik hoor het alweer, van je familie moet je 't hebben :(
Hoi mam,
Eindelijk weer een keer je blog gelezen. Blijven doorzetten hoor met Sonja! Je kan het!
Go Kitty, Go!
Jell, jell, jell, je kunt 't wel!
Enne, hop hop hop, zet 'm op!
Nouja, je begrijpt 'm wel, even een aanmoedigings-jell.
Kussies je dochter.
Dankjewel meisje :D
Een reactie posten