sjips, gips, the end?

Afgelopen woensdag moesten we ons weer melden bij de gipspoli. Als alles goed gegaan was mocht het gips eraf, ennnn... dat mocht, wiehoeeee! Dus na een weekje rondgehobbeld te hebben met deze superelegante halve Croc en krukken mocht ik weer een gewone schoen aan (nee, nog maar even geen hakjes ;) ). We zijn gelijk even langs mijn werk geweest voor een bakkie koffie en om iedereen even gedag te zeggen, we waren toch al halverwege.
Wat er onder het gips vandaan kwam wil je niet weten , ik leek wel een vis zo geschubd was ik *shock*. Gelukkig hebben we de foto's nog ;)  's Morgens kon je in de badkamer een heel sneeuwspoor zien van waar ik 'gelopen' had toen ik 's nachts naar de wc moest, hahaha. Gelukkig was dat schubbenvel er snel weer af onder de douche. Het pootje is nog aardig dik, blauw, stijf en pijnlijk. Gewoon lopen is er niet bij, dat moet weer even wennen. Veel oefenen maar, het zal wel goed komen.
Gisteren wilde ik een zwarte riem om, een van de speciaal aangeschafte gipsbeenbroeken is namelijk nogal ruim... We hebben zo ongeveer overal gezocht maar konden 'm niet vinden. En ineens begon het te dagen, die had ik om toen ik op de eerste hulp terechtkwam. Tja, het is net als met een paraplu die je ergens hebt laten staan, die mis je ook pas als het weer regent. En ik had deze dus nog niet nodig gehad. De broek van die dag kunnen we ook niet vinden en om het nog leuker te maken, de ketting met toegangsdruppel van mijn werk zit daar aan vast. Het zou dus best kunnen dat we toch nog een keer terug moeten naar de spoedeisende hulp, hopelijk hebben ze daar een afdeling 'gevonden voorwerpen'.

update:
En als je dan nóg een keer kijkt, gewoon in de kast waar je allebei al een keer gezocht hebt, dan blijkt de broek daar gewoon (nou ja, wel een béétje verstopt) te hangen, met riem en al. En ook de druppel is terecht *BLOOS*. En Jolanda, ik had het zo niet bekeken hoor, vond eigenlijk dat we zelf beter hadden moeten opletten :)