Afgelopen
dinsdagavond stond ik een beetje fruit te snijden aan het aanrecht toen ik
ineens zomaar een bloedneus kreeg. En niet zo’n beetje ook, pfff… Ik heb het - voorovergebogen
bij het aanrecht - dichtgedrukt, er wattenproppen in gedaan (en weer eruit want
daar liep het gewoon doorheen, en ook in mijn keel), Rob heeft me een icepack
in de nek gelegd, maar op een bepaald moment toch maar de huisartsenpost (HAP)
gebeld. Met een prop watten in de neus en een handdoek ertegenaan kwamen we zo
tegen tienen in de wachtkamer terecht. Het duurde niet lang of we werden
binnengeroepen. De arts daar heeft eerst van alles geprobeerd met snuiten,
dichtdrukken enz. maar het wilde echt niet en het liep ook nog steeds in mijn
keel. Niet een heel fijn gevoel maar gelukkig werd ik er niet misselijk van. Mijn
bloeddruk was hoog genoeg, nog lang geen shock (100/200…*shock*). Na een poosje
proberen heeft de arts contact opgenomen met de spoedeisende hulp (SEH) en werd
ik doorgestuurd, met een speciaal soort tampon in mijn neus. Er is bij de SEH verder
uitgebreid naar gekeken maar nu leek het bloeden toch wel gestopt. Ik gaf aan
dat ik zo de nacht wel in durfde en met een ‘snorretje’* tegen het doorlekken
eronder zaten we tegen half twaalf weer thuis op de bank.
De tampon moest
drie dagen blijven zitten, en omdat hij een stukje uitstak heb ik ook drie
dagen met een snorretje* gelopen, want het leek net of er een aardbei uit mijn
neus kwam hahaha. Niet zo’n leuk gezicht voor de omgeving.
Vanochtend ben ik
naar de KNO-poli geweest. Ik had er maar een iets minder opvallende pleister op
geplakt, wilde niemand aan het schrikken maken, haha. Ze hebben het euvel verholpen door het dicht te
branden. Eerst verdoofd met een vloeistof op een gaasje en daarna met een klein
soldeerboutje ;) dichtgebrand. Niks, maar dan ook helemaal niks van gevoeld! Garantie
tot aan de deur was de boodschap, het zou zomaar nog eens kunnen gebeuren. Niet
een echt fijn vooruitzicht, ik hoop maar dat het voorlopig even weg blijft…
* een opgevouwen/opgerold
gaasje dat op snorhoogte met leukoplast vastgepakt werd
5 opmerkingen:
Nou zeg wat een toestand!
O vreselijk Kitty en dan durf je ook niets meer te tillen en zo, want volgens mij moet je dat dan vermijden.
Hopelijk is het in 1 keer goed dicht gebrand.
Ruik je de schroeiplekken ook?
Rustig aan doen Kitty.
jeetje Kitty, dan heb je zomaar weer wat he, gelukkig is het nu opgelost. Fijn weekend!
Oh bah Kitty, ik lees het nu pas. Wat vervelend en gelukkig dat het verder verholpen is. Goed dat je er niet misselijk van geworden bent want daar kan je echt belabberd van gaan worden.
xxx Ria
Ik loop toch wel erg op achter. Wat een avonturen maak jij mee!
Een reactie posten