van die berichtjes op FB…

“Ik noem geen namen, maar ik ga zorgen voor degenen die de tijd nemen om dit bericht te lezen. Alsjeblieft, ter nagedachtenis aan iemand die is overleden of heeft gevochten tegen kanker of vecht tegen kanker. Kopieer en plak; schrijf dan DONE! Dit heeft voor mij vandaag een hele speciale betekenis! ♥️♥️”.  

Ik weet dat degene bij wie ik dit las echt een groot verlies heeft geleden en ik heb serieus met haar te doen. Je bent in zo’n situatie misschien ook wel extra gevoelig voor dergelijke berichtjes en het is vást met de beste bedoelingen geplaatst, maar ik kopieer en plak dus niet mee.

“Ik ben trots op mijn zoon”- berichtjes. Of iets met dezelfde strekking maar dan met dochter i.p.v. zoon. Delen graag… hahaha, nou dáár zou ik me schuldig over voelen. Want wij hebben een zoon én een dochter en die hebben ook partners, onze ‘gekregen’ kinderen. Ik heb daarom één keer een berichtje gedeeld over trots zijn op mijn kinderen en er bij gezet ‘op alle vier…’. Want ook op die ‘gekregen’ kinderen ben ik trots.

En toch…
Ik krijg er altijd een beetje jeuk van. Van het vaak kromme Nederlands alleen al. Je voelt je bijna schuldig als je het niet deelt of knipt-en-plakt, en dat is denk ik ook precies de bedoeling. 

N.a.v. de reactie van Els: Dat soort berichtjes deel ik ook zo nu en dan hoor, dat vind ik echt belangrijk! Ik heb gelijk bij jou op FB gekeken en het berichtje gedeeld.