de plusjes van 2022

We zagen het jaar 2022 met vertrouwen tegemoet schreef ik op 1 januari klik!, maar wát een jaar is het geworden zeg! Zoveel narigheid in de wereld, het wordt je koud om het hart, en ook in mijn omgeving waren er in 2022 weer verschillende mensen die heel veel op hun bordje kregen.
Gelukkig waren er in 2022 ook weer veel “plusjes”. Het lijkt een beetje op een herhaling van zetten, veel plusjes gaan nu eenmaal járen mee, maar dat wil niet zeggen dat ik ze niet meer zie. Hier komt een rijtje, niet per se in volgorde van binnenkomst: 

• De oppas-, en knutseldagen met Daan en Emma en de knutselmiddag (Sinterklaassurprise) met Jasper 😉
• De logeerpartijtjes en uitjes met de boeven (De Batavier, Bolle Buik, Vlindorado, Neshof, Bakkerijmuseum, Blankendaell, kinderboerderij)
• De kooksels en baksels die we uitprobeerden en waar we van genoten hebben
• De verjaardagen en andere kleine en iets grotere feestjes
• Zus en Zo High tea, een feestje georganiseerd door broer en schoonzus
• Uit eten gaan, of even koffie/lunch buiten de deur
• Aanschaf van e-bikes!
• Overstap naar inductie-koken en mijn fantastische nieuwe hapjespan 😉
• Laura en Jeroen die beiden slagen voor hun opleiding
• Susan die een vast contract kreeg
• De “kletsies” en andere contacten die ik nog steeds heb met een paar oud-collega’s
• Mijn hobby (scrapbooking day, challenges, swap, blog, forum) en de meeting van het Scraptuinforum, bij Désirée
• Borrelen met de buren en etentje bij andere buren 😊
• Weekendje Texel en weekje Elsgraven in Enter (Twente)
• Bezoek Zilvermuseum
• Meevaller bij de oogarts (geen MD)
• Het familieweekend in Egmond
• Sint Maarten, Sinterklaas en Kerst/Oud en Nieuw

Het zijn zo al best veel plusjes he? Maar het mooiste plusje was/is de zwangerschap van Laura en de echo waar ik mee naartoe mocht. En dan is gelijk het eerste plusje van het nieuwe jaar al een beetje in zicht, nog even wachten tot in februari.

Ik wens jullie een fijne jaarwisseling en heel veel plusjes in 2023!

goede doelen

Wij steunden in het verleden aardig wat goede doelen, maar op een gegeven moment werden het er toch wel een beetje te veel, dus toen hebben we er een aantal opgezegd. We zouden de hele wereld wel willen helpen natuurlijk maar dat kan nu eenmaal niet, het liep echt een beetje uit de hand.

In deze tijd van het jaar krijg je nog wel eens verzoeken om weer lid te worden of om extra te geven, al dan niet structureel. Dat soort telefoontjes kap ik dan toch vriendelijk maar beslist af, en als ze beginnen met: "maar u wilt toch ook dat uw kinderen en uw kleinkinderen...", wel eens een beetje minder vriendelijk. Emotionele chantage noem ik dat, dáár heb ik zo'n hekel aan. Voor de goede doelen die aan de deur komen geldt hetzelfde, zodra het om een structurele bijdrage gaat, gaan we in de ankers, 

In de Leger-des-Heils-pot bij het tuincentrum gaat wel een bedragje hoor en collectes van verenigingen, stichtingen enz. kloppen normaal gesproken ook niet voor niets bij ons aan, maar voor een doorlopend iets laten we ons niet meer strikken. We hebben er een stuk of vijf aangehouden en via twee loterijen leveren we eigenlijk ook nog een kleine bijdrage, al staan we daar niet echt bij stil.
Ik ben eigenlijk wel benieuwd hoe jullie hier mee omgaan…

laatste kaartje forum-verjaardagslijst

Vandaag is Ash jarig. We kennen hem via het forum. Hij is er geen lid en staat dus ook niet echt op de verjaardagslijst, maar hij houdt wel van post dus ik heb hem dit kaartje voor zijn verjaardag gestuurd. Van harte gefeliciteerd Ash, ik wens je een gezellige verjaardag toe en een lang en gelukkig leven!

kerstdagen

Ze zitten er al weer op, de kerstdagen.

Eerste kerstdag was rustig. We genoten samen van een veel te uitgebreid ontbijt, we hebben de lunch maar overgeslagen en ook ’s middags geen hapjes gedaan. Echt, zo’n zwaar ontbijt, daar kun je een poosje op teren hoor. ’s Avonds hebben we met z’n tweetjes gegourmet en dat was gezellig, maar ook weer genoeg, pfff...

Tweede kerstdag kwamen de kinderen en kleinkinderen. Dat was nog even spannend, want Emma was al een paar dagen ziek. Gelukkig ging het wel weer met haar.

Het was, om met Daan te spreken, ‘de leukste dag’. Hahaha, de boef, dan liggen er bij ons cadeautjes onder de boom, dat is natuurlijk héél leuk! We hebben eerst door Rob gebakken appeltaart gegeten en daarna waren de pakjes aan de beurt. Iedereen is enorm verwend. De groters hadden lootjes getrokken en Daan en Emma kregen van alle kanten ook cadeautjes. En buiten de lootjes om waren er ook nog verrassingspakjes, zo lief, leuk en lekker!
Voor Daan en Emma hadden we een pizza gehaald, daar doe je ze het meest plezier mee, en met alle snoeperijen van de middag heeft uitgebreid koken voor hun niet zo veel zin. Toen de kleintjes in bed lagen – die bleven een nachtje slapen – begon het grote kookfestijn weer. Jasper en Susan deden het voorgerecht, wij het hoofdgerecht, en Laura en Jeroen het dessert.
Op het menu stonden:
Drie soorten bruschetta’s (gerookte ganzenborst/uienchutney, ricotta met citroen/gegrilde courgette, paddenstoelen met Parmezaan).
Eendenbout met daarbij groente-/aardappelgratin, pommes duchesse, salade, spruiten met spekjes en een peertje.
Petit grand dessert van chocolade-cappuccino-mousse en slagroom en meringue met slagroom, besjes en passievrucht.
In koffie en thee hadden we nog wel zin daarna, maar de chocolade, schuimkransjes en cantuccini bleven gek genoeg liggen. We hebben nog wel een heel dun plakje geproefd van de tulband die Susan en Jasper hadden meegenomen, lekker hoor.

Toen iedereen weer weg was hebben we nog even op de bank gezeten en daarna zijn we naar bed gegaan, we hadden de kleinkinderen tenslotte…
Maar die hebben lekker doorgeslapen, niks geen gespook ’s nachts en Daan ging er zelfs na een plas nog even in. Half acht ging ik met hem naar beneden, en Emma was pas kwart over acht wakker.
De kindjes zijn weer in het grote bad geweest en Daan heeft even een paar dingen van zwemles gedemonstreerd, hahaha. Met Emma ging het gelukkig weer goed, alleen haar eetlust was nog niet helemaal terug. Laura en Jeroen kwamen ze aan het eind van de ochtend weer ophalen en toen zat het er al weer op. We hebben genoten maar ik denk dat we wel een paar dagen nodig hebben om bij te komen. 😁😉

forumjarige #17

Ziezo, dacht ik op 12 november, al mijn kaartjes voor de officiële verjaardagslijst van het Scraptuinforum zijn klaar! Ik had net een nieuwe stempelset gekocht van MFT (Trendy Triangles) en daar wilde ik graag even mee spelen. Ik had weer een kaartje gezien (klik!) op Pinterest dat ik erg leuk vond, dus ik hoefde het niet helemaal zelf te bedenken. Er zit wel het een en ander in van mezelf hoor, maar zo is zo’n kaartje toch best snel klaar.

Lianne is de laatste op de lijst en zij is dus vandaag, eerste Kerstdag, jarig. Van harte gefeliciteerd Lianne!

De officiële lijst is nu klaar, maar er is nog een onofficieel lijstlid, dus ik zou zeggen, stay tuned for more 😜

kerstgroen

Ik maak al van kinds af aan zelf kerststukjes. We zaten vroeger thuis in simpele witgeverfde plantenpotjes al stukjes te maken. Met van die dunne kersttakjes, geknipt van de onderste takken van onze kerstboom. Steekschuim was er toen nog niet, de takjes gingen in zand. Mijn vader had wat kiezelstenen met aluminiumverf zilver gemaakt, en we hadden zelfgezochte dennenappels, en sneeuw op de takjes van een beetje gipspoeder. En van die paddenstoeltjes die je nu ook nog wel ziet, dat was luxe hoor! We brachten ook altijd een stukje naar de oma’s.
Later maakte ik kerststukjes in pottenbakkersklei, dat bleef beter zitten, hahaha.  En nu maak ik ze dus al jaren met steekschuim en allerlei materialen die ik in de loop der jaren verzameld, gekocht of gevonden heb. Af en toe koop ik er wat bij, zoals dit jaar hele kleine (soort van) dennenappeltjes, en elk jaar cranberries, die ik op een cocktailprikkertje steek of aan metaaldraad rijg.

Vorig jaar hadden we ook een bos kerstgroen gekocht maar op de een of andere manier bleef die liggen, hij ging later zó de groene bak in 🙈. Dit jaar hadden we toch weer takken in huis gehaald en even leek het er op dat het wéér die kant op zou gaan. Druk met andere dingen en verder weinig fut om er aan te beginnen. Op een gegeven moment had ik gewoon de balen van mezelf: 'Dat gaan we dus niet nóg een keer doen Kit!', sprak ik mezelf toe. Ik heb me dus maar eens bij mijn nekvel gepakt ennnn…

echo #2

Natuurlijk ben ik wel mee geweest, gisteren, toen de echo bij Laura gemaakt werd. Ahhh, en dan beginnen ze met het hartje... Dat is toch altijd een ontroerend moment hoor, het brok in de keel heb ik maar even weggeslikt, hahaha. Ik mocht een foto maken, en Laura vond het ook goed als ik die op mijn blog zou zetten. Ik heb het hartje zien kloppen, voetjes, handjes, botjes en buikje gezien en er is een 3D-echo gemaakt. Zo mooi - wat kan er toch veel tegenwoordig - maar ook een beetje bizar vind ik altijd. Het beeld lijkt altijd een beetje bobbelig, ze is in het echt vást een stuk mooier 😉

Het is nu alleen nog een kwestie van groter groeien maar we zijn stiekem wel al een beetje aan het aftellen.