maandag 2 mei 2016

helder…

Heldere taal schrijven, daar kregen we een paar jaar terug bij mijn werkgever cursus in. Het komt er op neer dat je leert in teksten niet al te ingewikkeld taalgebruik te bezigen (daar ga ik dus al…) zodat bijna iedereen je begrijpt. Nou ben ik me er wel van bewust dat het soms best wat begrijpelijker kan, maar ik vond het ook een verarming om ‘simpele’ teksten te schrijven. Als je het niet begrijpt dan zoek je het maar op, daar leer je tenslotte van, toch? Daar ben ik toch wel een beetje van teruggekomen. 
Mijn collega W, ook op die cursus, niet hier geboren maar in mijn ogen zeer taalvaardig, had een aantal opmerkingen waardoor ik me realiseerde dat ik lang niet altijd in de gaten heb dat sommige dingen voor haar verwarrend kunnen zijn. Zoals dubbele betekenissen, uitdrukkingen enzovoort.
Als ik de krant lees dan denk ik ook wel eens: hier haken heel veel mensen af. En gisteren dacht ik dat toen ik een stukje zag van ‘wegmisbruikers’. Daar werd uitleg gegeven aan een man die de taal niet helemaal machtig was en de presentator had daar niet echt gevoel voor, hij vroeg hem: ‘Bent u hier bekend?’.
Wat zal die man gedacht hebben:
-          Vraagt hij of ik de buurt ken?
-          Vraagt hij of de buurt mij kent?
-          Vraagt hij of ik beken dat ik over de vluchtstrook reed?
Ik voelde zijn verwarring. Ik bedoel maar, helder…?

2 opmerkingen:

Bertiebo zei

Helder.
En ik ben het met je eens wat het opzoeken van woorden die je niet kent of begrijpt, betreft. Ik zoek nog zeer regelmatig iets op.
Van de week hoorde ik in een televisiekwis een student geneeskunde die niet wist wat onbezoldigd betekent. Toch weet ik niet of dat nu achteruitgang is.

Kitty zei

Ja hoor Bertie, onbezoldigd is achteruitgang ;) Er zijn natuurlijk ook woorden die gewoon uit onze taal verdwijnen. Soms vind ik dat wel jammer, soms niet. In een gesprek is het vaak een beetje 'aanvoelen' wat iemand wel en niet begrijpt.