Het
familieweekend is achter de rug. Sterker nog, het was het allerlaatste
familieweekend. Voordat jullie nou denken dat we elkaar in de haren zijn
gevlogen: nee dat is gelukkig niet zo 😊, we hadden het al eerder besloten. De
groep wordt gewoon te groot en we hebben het 30 jaar gedaan, toch een hele
prestatie. We kijken er met een goed gevoel op terug hoor.Dit
jaar mochten Rob en ik het organiseren.
Mijn broer Ger en schoonzus Carla konden er niet alle dagen bij zijn omdat Carla
net een nieuwe knie had gekregen. Ze kwamen zaterdag een paar uurtjes.
Jasper en Susan moesten tot hun spijt ook afhaken, want Jasper bleek corona te
hebben. Dat was wel even balen, maar niks aan te doen.
We
waren voor het vierde jaar op rij bij groepsaccommodatie Leeuwendaal klik.
Omdat mijn nichtje Jessica vrijdags 50 werd heeft ze haar verjaardag met de familie gevierd en haar vriend had geregeld dat we met een paar
mensen op donderdagavond de ruimte alvast konden versieren. De vlaggenlijn waar
iedereen een bijdrage voor gemaakt had kreeg een mooi plekje 😊. Aiii, ik zie dat ik anderhalf
vlaggetje niet op de foto heb staan…


De
jarige was er vrijdagmiddag al bijtijds en ik geloof dat ze de
vlaggetjesslinger wel leuk vond😇😄Toen de meesten zo’n beetje binnen
waren sneed Jessica haar prachtige zelfgebakken taart aan. Drie lagen (en dus
ook drie smaken) had ze gemaakt, heerlijk! We hebben voor haar gezongen en ze is
verwend met cadeautjes en foto’s. Ze wilde van ieder huishouden een foto want
ze heeft een deel van een wand in haar kamer volgehangen met allemaal witte
lijstjes. Hopelijk passen we er allemaal in 😉
We hadden weer allemaal wat te eten
meegenomen. Ik begin er niet aan om alles op te noemen want het was veel,
héél veel! Er schijnt nog ergens een pan met salade op een kruispunt beland te
zijn 🙈, maar we kwamen evengoed niks tekort! Zoals elk jaar weer konden we
er met pakweg 30 personen zeker twee dagen van eten.
Zaterdagochtend was er een uitgebreid ontbijt en daarna ging Emma naar
zwemles. Het is wel lekker dat het zwembad in de buurt is, zo hoefde ze geen
les te missen. Best belangrijk als je al bijna mag afzwemmen voor je A-diploma!
😊 Na de lunch gingen we naar een
bowlingbaan in Purmerend. Ik was ’s morgens al gebeld dat er een baan (van de
vijf) was uitgevallen maar dat dat verrekend werd. Oké daar komen we wel uit
dan. We pasten uiteindelijk met z’n allen op vier banen, maar halverwege viel
er nóg een baan uit. Ik denk dat de locatie een beetje
op z’n retour was, zo kwam het wel over. Ze hebben hun best gedaan om het op te
lossen hoor, ze boden andere bezigheden aan en ik denk dat het uiteindelijk
toch voor iedereen wel een gezellig uurtje was.

Toen we weer terug waren bij
het huis waren Ger en Carla er ook en hebben we gelijk een groepsfoto gemaakt,
het was goed weer dus we konden buiten op de kiek. Een extra gast, een neefje van Carla en Ger, was onderweg. Hij is in het verleden ook een
aantal keren mee geweest op familieweekend.
Terug in het huis kon wie dat wilde
een happy stone beschilderen als aandenken aan dit laatste weekend. Niet
iedereen heeft er aan meegedaan en anderen maakten er meerdere, en dat geeft
ook niet, maar ik had er in ieder geval genoeg geboetseerd, van zelfdrogende
klei. Jessica had zelfs nog echte stenen meegenomen en er zijn er wel een paar
weggegeven ook. 😊
En
verder werd er weer geborreld en gesnackt, gekletst en gespeeld… Het was mooi
om te zien hoe de achternichtjes en hun vriendjes (de derde generatie dus) bij
elkaar zaten en spelletjes deden, inclusief bonusdochter + vriendje van mijn
nichtje. Leuk dat ze zo goed met elkaar op kunnen schieten, dat is toch best een
cadeautje!
Voor het eten zaterdagavond had Rob bedacht dat we wel een pizzakar konden bestellen. Negen
jaar geleden had mijn broer dat ook een keer gedaan en diezelfde foodtruck - nou ja, wel een nieuwe auto - Pizzacos klik, kwam nu ook, met dezelfde pizzabakker. Rob en ik hadden al een keer proefgedraaid
bij de zoon van de oprichter. Die kon zich die keer bij mijn broer nog herinneren,
hij was toen mee met zijn vader. Grappig toch hè… De pizza's gingen erin als Ketellapper...!
Het neefje (nou ja, neef-"je") was inmiddels ook
gearriveerd, die kon gezellig mee-eten. Leuk dat hij er deze laatste keer ook
even bij was. Zondag
was het weer helaas niet zo best: somber en regenachtig, en dan gebeurt er
meestal ook niet zo veel meer. We hebben nog even lekker uitgebreid samen ontbeten met
gebakken eitjes met spek, koffie gedronken en toen zocht iedereen zijn spullen bij elkaar.
Ik had nog een woordzoeker gemaakt via WoordZoekerMaken.nl
(dank, Annelies), die had ik neergelegd en die ging met de meesten mee naar
huis. De overblijvende 35 letters vormen de naam van een klein dorpje in Wales
waar het fenomeen familieweekend een paar honderd jaar geleden is ontstaan 😉😂
Alle slingers en ballonnen werden opgeruimd, de overgebleven boodschappen
verdeeld en iedereen is weer veilig thuis gekomen. En dat was het dan. We
kunnen elkaar altijd nog weer opzoeken natuurlijk en de telefoon is ook
geduldig, maar van zo’n uitgebreid weekend zal het niet meer komen. En echt, het
was goed zo. 😊