korte vakantie

We waren een paar dagen naar Europarcs De Achterhoek. Een midweek, maar op donderdagavond terug gepland. Dat hebben we altijd al zo gedaan, zo hoeven we ’s morgens niet te haasten en liggen we een nachtje eerder weer lekker in ons eigen bed. Het is een mooi park, het huisje was prachtig en we hadden ook een heel mooi plekje aan het water uitgekozen. We hebben helaas wel véél regen gehad…
Bij aankomst kregen we te horen dat er wat problemen waren met het leidingwater. Oeh dat begon goed... Douchen was veilig, maar er werd ons afgeraden het water te drinken. We kregen een paar grote pakken bronwater mee en konden nog extra halen als we dat nodig hadden. Prima opgelost. Het zonnetje scheen dus we hebben lekker even buiten gezeten en ’s avonds heerlijk gegeten in het restaurant.
’s Avonds deed Rob de oplader in het stopcontact en aiiii, toen sloegen de stoppen eruit. Het lukte niet om de boel weer aan de gang te krijgen maar de volgende ochtend was er al snel iemand van de technische dienst. Er bleek ook in een buitenkast nog iets aan de hand te zijn. Verder hebben we geen last meer gehad met het elektra.

De volgende dag zijn we naar Zutphen geweest. We hadden het weer niet helemaal mee, hebben ook even geschuild onder een paar bomen in een parkje, maar het is een mooie stad en ze hebben er ook leuke straatputjes 😉. We konden tussen de buien door op een terras lunchen. 

We bezochten het Stedelijk Museum/MuseumHenriette Polak. We zagen etsen van Rembrandt en ook eigentijdse interpretaties, zoals op deze kledingstukken. Supergaaf vond ik dat!

De volgende dag stond een bezoek aan Robs neef Hans en zijn vrouw Erna op de planning maar eerst bezochten we nog het museum More in Ruurlo. Eigenlijk had ik de andere locatie in Gorssel willen zien, maar dat lag niet echt op de route en we waren ook wat te laat vertrokken. Het museum in Ruurlo hadden we al vaker bezocht maar het blijft een feest om de creaties van Fong Leng te zien, en het kasteel zelf (die vlóeren al) is ook echt mooi.

En deze, Ortus (geboorte, oorsprong), van Miriam Knibbeler, vond ik zo aandoenlijk. Het is een studie, hier kun je er meer over lezen klik! Na een lekkere lunch in de Oranjerie gingen we dus op familiebezoek. Als verrassing was daar ook Pim, de broer van neef Hans 😊 Die hadden we écht heel lang niet meer gezien! Hij was in de buurt aan het kamperen en ze hadden het zo gepland dat we er tegelijk waren, echt heel leuk. We hebben heerlijk zitten kletsen en borrelen, en ’s avonds had Erna asperges gekookt en een heerlijk toetje gemaakt (“met een klein beetje Baileys”😉).
Donderdag zouden we nog een stukje fietsen. We hadden allebei een andere weersvoorspelling geraadpleegd en het zou droog blijven, 23-24°C. Nou we waren nog maar net onderweg of het barstte los. We schuilden nog even maar het hield niet op, dus we gingen terug. We waren kleddernat, echt tot op ons hemd, en toen waren we er wel klaar mee. We hebben ingepakt en zijn naar huis gegaan, om half vier waren we thuis.
Hebben we wel een leuke vakantie gehad vraag je je dan af...? Ja zeker wel hoor, we hebben het evengoed naar ons zin gehad, al zat het weer niet mee. 

museum Kranenburgh

Onze schoondochter was naar een tentoonstelling in Museum Kranenburgh (Bergen NH) geweest en stuurde een kaartje omdat dat haar aan mij deed denken, lief he? Ik appte er nog even achteraan om te bedanken en om te vragen of het leuk was en zo werden we gelijk gepord om ook weer eens naar Kranenburgh te gaan, daar is een expositie van Marit Törnqvist (t/m 10 mei). We hebben een museumkaart maar maken er de laatste tijd eigenlijk te weinig gebruik van, dat moet veranderen. Dus woensdag waren we daar.

Voor we de zalen bezochten maakten we eerst tijd voor koffie en iets lekkers.
Het was echt een leuke expositie. Het kaartje is dus een prentje van Marit Törnqvist. Ze heeft boeken geschreven en geïllustreerd en ook voor een aantal boeken van o.a. Astrid Lindgren maakte ze de illustraties.

Het was goed bezocht maar gezellig. Af en toe een groepje maar dat loste snel weer op. Een keer móest een mevrouw écht voor me langs lopen terwijl ik dit schilderij op de foto probeerde te zetten.

Er was echt ruimte genoeg om achterlangs te gaan hoor. Ik kon het niet laten om “Dank je wel hoor” te zeggen maar daar reageerde ze niet op. Nou ja… Verder was het gelukkig gezellig😉.

Er was natuurlijk nog meer te zien. De tentoonstelling Omzwervingen (t/m 26 april) van hedendaagse kunstenaars vonden we ook zeer de moeite waard . Ik heb alleen niet overal foto’s van gemaakt. En het is ook vaak lastig om het goed op de foto te krijgen als het glas weerkaatst.

Maar toch, hier zijn nog wat foto's: 

 

naar Brabant #3

De laatste dag zouden we dus naar het Next Nature (v.h. Evoluon) en dan daarvandaan de snelweg op en naar huis. Zouden, want het liep anders…

Na het heerlijke ontbijt hebben we ingepakt en uitgecheckt en gingen we op pad. Het was behoorlijk druk op de parkeerplaats bij het museum, maar we vonden nog een plekje. Het zou met de museumkaart moeten lukken om te scannen en dan binnen te gaan, maar dat werkte niet, dus toen we gingen vragen bleek dat het museum gesloten was in verband met een of andere conferentie. Ik zei nog: “Dat meen je toch niet hè…?”, maar hij meende het, echt. Dus we konden weer naar de auto terug, grrr… Ik had op de site gezien dat je tickets kon kopen aan de kassa dus ik heb nooit verder geklikt ofzo. Het kan aan mij liggen maar ik vond het niet erg duidelijk aangegeven. Maar goed, daar doe je niks aan en de aardige meneer die ons te woord stond kon er natuurlijk ook niks aan doen.
Onderweg in de auto besloten we toen maar een stop te maken in Purmerend. Daar was in het Purmerends Museum klik! een tentoonstelling van Ed van der Elsken en die stond ook hoog op ons verlanglijstje. Nou is Purmerend bijna om de hoek, maar eigenlijk komen we er nooit, toch best jammer. We hebben er even rondgelopen en kwamen schoenenwinkel Meijerink tegen, die daar opgeheven zou worden. Ik was hard aan een paar nieuwe Think!-schoenen toe dus hup, eerst maar eens daar naar binnen. De schoenen die ik zocht waren er niet, maar de winkel in Hoorn had nog wel een paar en die kon ik reserveren, joepie!

Toen eerst maar eens geluncht bij ‘t Hoedje van de Koningin klik. Een leuke gelegenheid met een met allerlei koninklijke accessoires aangekleed interieur en boekjes die je kon inkijken.

We hebben er lekker gegeten en staken toen het plein over naar het museum. Dat was echt de moeite waard! Het is niet groot maar het is leuk ingericht en ze hebben o.a. een mooie collectie plateel. De expositie van Ed van der Elsken was echt een trip down memory lane en we waren helemaal verrast dat de foto’s in Het perfecte plaatje, diezelfde avond, gebruikt moesten worden als uitgangspunt voor de deelnemers. Ze moesten de foto’s als het ware kopiëren.

Zo was het toch nog een leuke dag geworden. Of we nog eens richting Eindhoven gaan om het Next Nature te bezoeken dat zien we wel. Ik denk alleen wel dat ik ze dan van tevoren even bel, hahaha.

O en de schoenen, die hebben we zaterdagochtend vroeg, vóór de Sinterklaasdrukte uit, opgehaald. Ze zitten perfect!

naar Brabant #2

We hadden bij mijn zusje kunnen logeren hoor, dat heeft ze ook aangeboden, maar we hadden bedacht om een paar dagen naar Eindhoven te gaan. We hadden een mooie kamer geboekt bij Van der Valk.

Je kon er echt niet omheen dat je daar was want in de kamer en ook bijvoorbeeld het restaurant hadden ze dit behangetje op de muur. Haha, no escape. Ik heb alleen nooit begrepen waarom dan een toekan, maar dat heb ik even opgezocht: klik! De kamer was prima en we hebben er lekker geslapen. Na aankomst hebben we wat op de kamer rondgehangen. Klein nadeel van een hotel net buiten de stad is dat je niet even een ommetje maakt of zo, maar goed, we waren toch een beetje loof van de reis en dan doen we niet moeilijk. ’s Avonds hebben we in het hotel gegeten, en wat was het daar druk! Tja, de 11^e van de 11^e, daar hebben we helemaal niet bij stilgestaan, dan vieren ze feest in Eindhoven en dat trekt veel mensen aan.

Het eten was oké maar er waren wat ons betreft wel een paar puntjes te halen. Het had vooral wel wat warmer gemogen, maar het was toch lekker en we hadden een beetje medelijden met de bediening 😉 die liep zich de benen uit het lijf!

Er stonden vier musea op ons verlanglijstje: Het Van Abbe- het Philips-, Het DAF-museum en Next Nature(voorheen Evoluon). Niet dat we dachten ze allemaal te kunnen bezoeken, we zouden wel zien wat wel en wat niet. Van der Valk ligt aan de snelweg en dan leek het ons handig om voor we weer naar huis gingen in ieder geval het Next Nature te bezoeken, dat ligt ook langs de snelweg, dus dat stond als laatste op de planning. En met stip op 1 stond het Van Abbe klik.
Dat hebben we dus woensdag meteen gedaan. Wat een gaaf museum is dat. Wat het meeste indruk op ons maakte was de 3D-kunst, nagemaakt van schilderijen van o.a. Picasso. Dat is speciaal gedaan voor mensen met een visuele handicap. Het is een project in ontwikkeling en er wordt o.a. samengewerkt met een aantal blinden/slechtzienden. We hebben ook veel beschrijvingen of titels in braille gezien. Heel boeiend en een prachtig initiatief.

Verder hebben we er veel moois, interessants en grappigs gezien, alleen het werk van Marlene Dumas vonden we allebei verschrikkelijk, daar heb ik ook geen foto van en ook geen apart linkje. Maar misschien begrijpen we het niet… 😉 Het was in ieder geval veel, heel veel, en we hadden ook geen puf meer om nog naar een ander museum te gaan. Van anderen hoor ik ook wel eens dat je hoofd dan gewoon vol zit.

De mooie plekjes van Eindhoven hebben we niet echt ontdekt, er werd veel gesloopt en verbouwd, en we zijn ook niet echt op zoek gegaan, het was wel mooi voor die dag. ’s Avonds hebben we weer in het hotel gegeten. Ook nu was het weer lekker, maar wel weer een paar kleine puntjes. We hebben het maar weer zo gelaten. Overigens was het ontbijtbuffet geweldig hoor!

Hoe de laatste dag uitpakte, daar ga ik nog een derde stukje over schrijven.
Wordt vervolgd 😊

op herhaling - foto's: Ineke en Kitty

Een poosje geleden zijn Rob en ik naar het Westfries Museum geweest, voor de tentoonstelling Time in Fashion. In een verder leeg museum (de normale collectie is al opgeslagen), en met ontwerpen van modedesigner Sepehr Maghsoudi, kostuumdesigner Rien Bekkers en papierkunstenares Asya Kozina uit Oekraïne.

Ik had me toen al voorgenomen om nog een keer te gaan, misschien met mijn creatieve overbuurvrouw Ineke. Het leek me echt iets voor haar en gelukkig was dat ook zo. Dinsdag ging ik dus ‘op herhaling’. Om 11:00 uur ging het museum open. We waren iets te vroeg, zó graag wilden we het zien 😉, we moesten nog heel even wachten. Bijnabuuf Bettie is er gastvrouw dus ik had haar ingeseind wanneer we gingen. Helaas was ze met vakantie dus zijn we haar niet tegengekomen. Maar goed, Ineke en ik hebben er lekker op ons gemak rondgelopen en hebben geprobeerd al het prachtigs net zo mooi op de foto te krijgen als we het daar zagen. Dat is alleen altijd wat lastig, zeker als het glanst en glinstert.

We troffen het dat het museum ook nog een bijzondere recente aanwinst tentoonstelde: een zilveren boekband met een zeldzame17^e-eeuwse editie van het Nieuwe Testament.
Na afloop hebben we lekker geluncht op een van de terrasjes op de Roode Steen. Het was een gezellige ochtend, en we hebben afgesproken dat we nog eens zoiets gaan doen.

Het museum gaat 2 juni dicht (tot ergens in 2027) voor een uitgebreide renovatie dus als je het nog wilt zien moet je snel zijn. Echt, het is de moeite waard. 

twee fijne dagen

Vorige week mocht ik mijn nieuwe brillen ophalen en omdat we dan toch in de stad waren hebben we gelijk maar weer eens gebruik gemaakt van onze museumkaart. Dat doen we te weinig, ik heb dat wel vaker gezegd.

Bij de opticien was ik gauw klaar, zie hier bovenaan oud en daaronder de twee nieuwe brillen. Ik moet nog wel een keer terug denk ik om de pootjes wat bij te laten stellen, maar dat doe ik binnenkort nog wel. Sofie heeft in ieder geval de grijze goedgekeurd, gelukkig. Ze vond het altijd eng als ik mijn bril af zette dus het was vrijdag even afwachten hoe dat zou gaan.
Na de Pearle zijn we naar het Westfries Museum gegaan, voor de tentoonstelling “Time in Fashion”, echt geweldig! Het museum gaat vanaf 1 juni een poos dicht want ze gaan verbouwen, maar in de periode ervoor, toen het gebouw wel allang leeggeruimd was maar de bouw vertraging had opgelopen, zijn er nog bijzondere tentoonstellingen geweest. O.a. met etsen van Rembrandt, daar schreef ik in oktober over. En deze "Time in Fashion" dus. 

Deze tentoonstelling ga ik zéker nog een keer bezoeken. Ik heb mijn overbuurvrouw al gevraagd of ze zin heeft om mee te gaan. En Bettie, ik zal je een seintje geven als we een datum hebben geprikt, wie weet lukt het om jou als gastvrouw daar dan te zien 😊

De dag erop gingen we naar Alkmaar. Eerst naar het Stedelijk Museum. Raar maar waar: Die ochtend bij het wakker worden had ik me net afgevraagd of er etsplaten van de etsen van Rembrandt bewaard gebleven zouden zijn. En warempel, daar hadden ze er een paar! Wat heel bijzonder was, want meestal werden ze omgesmolten/hergebruikt.

Ik ben zoals je weet niet zo van de klassiekers maar soms kan een schilderij me toch wel raken...

Van de schilderijen van de Bergense School had ik een heel ander beeld, ik vond wat er in Alkmaar hing over het algemeen vrij somber. Deze, van G.W. van Blaaderen vond ik wel mooi. 
Na het museum en de lunch deden we nog een klein winkelrondje. Ik wilde naar Dille en Kamille want Bettie had een tip gegeven over een kweekschaaltje voor bijvoorbeeld tuinkers. Missie geslaagd, dankjewel bijnabuuf 😉 We belandden ook nog bij Mulder’s Kookwinkel , waar we voor een boterkoekvorm slaagden.
Omdat het nog vroeg was en we toch in de buurt waren, hebben we mijn zus gebeld of ze thuis was, en dat was ze. Daar hebben we een koppie gedaan, en even lekker bijgepraat. Over de telefoon of in Whatsapp zijn we meestal niet zo uitgebreid maar zo face to face hebben we toch met gemak een dik uur volgekletst, haha.
Al met al niks groots en meeslepends, maar genieten kun je ook van simpele dingen. Het waren gewoon twee fijne dagen! 😊

de glazenwasser, sinaasappeltaart en Rembrandt

Voor de dagen dat Rob en Jasper in Madrid waren had ik voor mezelf niet echt hele grootse plannen, maar ik had toch wel een paar dingen in mijn hoofd. Ik wilde Griekse sinaasappeltaart maken, naar het West-Fries Museum, wat hobbyspul bestellen en lekker veel hobby-en. Maar met het anderhalve dag korter worden van hun trip moest ik mijn plannen ook een beetje aanpassen. Bovendien had de glazenwasser ineens bedacht dat hij de ramen kwam doen en daar moet je toch ook rekening mee houden. Rustig hobby-en lukt me niet als ik weet dat hij elk moment aan de deur kan komen, maar zomaar een beetje zitten wachten is een beetje zonde. Dus ik heb het huis maar wat doorgewerkt. Uiteindelijk is de glazenwasser niet op komen dagen, hij had een kapotte auto...

Sinaasappeltaart eet ik bij de Griek altijd als dessert en die vind ik daar heerlijk. De structuur lijkt een beetje op baklava, jammie! Het leek me leuk om te proberen het zelf te maken. Dat is min of meer gelukt. Het smaakte best lekker en ik heb echt filodeeg gebruikt. Alleen, mijn taart heeft niks baklava-achtigs. Ik kan me beter bij de taart van het restaurant houden geloof ik. Ach, als je het niet probeert… Hij zal gerust wel op komen, daar ben ik niet bang voor.  

En dan Rembrandt. In het West-Fries Museum hier in de stad is een tijdelijke tentoonstelling van Rembrandt-etsen. Nou ben ik niet zo heel erg van de klassiekers, maar om dat nou níet te gaan zien, dat zou toch een gemiste kans zijn. Het museum wordt verbouwd maar er is vertraging. Daarom organiseren ze tentoonstellingen in een verder leeg gebouw. Dat geeft wel een bijzondere sfeer. Het was best mooi om te zien allemaal, knap gemaakt, bijna fotografisch soms.
Een foto maken recht van voren gaf spiegeling van de verlichting, dus...

Toch was ik meer onder de indruk van foto’s van Dennis A-Tjak, 🙈van Rembrandt-tulpen in heel oude vaasjes, en van schelpen. Dat vond ik echt prachtig.

En dan was er nog iets dat me stoorde. Kijk hier maar eens goed naar (en dit was niet de enige tekst waarbij taalfouten me opvielen, zo slordig…).

Van hobby-en is weinig terechtgekomen, de laatste dag was oppasdag en toen zat mijn “vakantie” er al weer op😉. Rob en Jasper zijn weer terug, dit keer zonder vluchtannulering, we kunnen weer gewoon gaan doen.

Huis van Hilde

We waren in het Huis van Hilde (foto: Wiki). Dat is een Archeologiemuseum in Castricum, dus redelijk in de buurt, en we waren er nog nooit geweest. Toch gek ergens, dat we wel in bijvoorbeeld Zwolle en Assen geweest zijn maar hier, toch dichter bij huis, nog nooit. 


Het was zeer de moeite waard. Bij binnenkomst sta je in de hal annex museumwinkel en voor we de tentoonstellingsruimte binnen gingen kregen we uitleg over het een en ander. Een duidelijk en vlot verhaal, goede verteller die man! Het museum bestaat nog niet zo lang en hun collectie wordt mooi gepresenteerd. Op schermpjes kun je heel simpel allerlei informatie tevoorschijn toveren over wat je ziet.
Je moet er wel tegen kunnen om skeletten te zien😉, want er liggen er wel een paar. Aan de hand daarvan hebben ze reconstructies gemaakt van hoe de mensen eruit gezien moeten hebben. Zo is ook Hilde van Castricum gereconstrueerd, waarnaar het museum vernoemd is, heel knap.

Er is flink gevochten in de streek, dat was o.a. te zien aan de schedel op deze foto.

Ik verbaas me er ook iedere keer over dat er zo lang geleden al zulke mooie dingen gemaakt konden worden. Mooie gedraaide (kook)potten (foto van website HvH) en prachtige sieraden, ik vind dat echt heel bijzonder.

En verder…
Op de eerste verdieping hebben we van een cappuccino met iets lekkers erbij genoten en een lekker broodje gegeten. Toen we weer naar huis gingen hebben we nog even in de museumwinkel rondgeneusd. Ik heb alleen een paar ansichtkaarten gekocht, die niks met het museum te maken hebben hahaha, en die we nog naar de kleinkinderen gaan sturen.

Je kunt vanuit het museum zo de duinen in voor een wandeling, maar omdat ik al een poosje niet zo lekker loop hebben we dat niet gedaan. Misschien een volgende keer.

De Huis van Hilde website vind je hier.
Meer info op Wiki vind je hier.

logeren voorjaarsvakantie

Het is voorjaarsvakantie en Daan en Emma kwamen een nachtje logeren. Rob heeft ze dinsdag gehaald en ’s middags zijn we even met ze naar de kinderboerderij gewandeld. Het was erg rustig en veel was er niet te zien, maar het was toch even leuk. De geitjes stonden binnen, die hebben we een bakje biks gevoerd. Buiten waren de tractors, ook leuk.

Na de kinderboerderij zijn we via de bakker en een paar speeltuintjes weer naar huis gegaan, waar ze nog lekker gespeeld en gekleurd hebben. We hadden voor elk een klein pakketje met loombandjes en daar waren ze best een poosje zoet mee.

’s Avonds hebben we pizza gegeten met een ijsje toe. Toen het bedtijd was heb ik Emma voorgelezen uit “Het allermooiste ei” en Daan kreeg de monsterboekjes van Cees Buddingh’ bij zijn bed. Daar heeft hij me een stuk uit voorgelezen, zo leuk dat hij dat al kan… De boekjes zijn denk ik al een jaar of 35 oud 😊 We hebben ze maar meegegeven, dan kan hij ze thuis zelf verder lezen.

Ze hebben aardig uitgeslapen, tot over half acht. Na het ontbijt, het trampolinespringen op het grote bed en het waterballet in het grote bad was het weer even speel-, kleur- en loomtijd en aan het eind van de ochtend zijn we naar het museum van de Twintigste Eeuw geweest. Daar is op het moment een grote Lego-tentoonstelling. Je kon goed merken dat de scholen dicht waren, het was er onwijs druk. De horeca was er eigenlijk niet tegen opgewassen.

Maar wat was er veel te zien en te doen! We hebben er ook nog wat gegeten en gedronken en toen was het weer tijd om de boeven naar huis te brengen.

Was het leuk jongens? Ja het was leuk! Ook voor opa en oma! Die zijn al aan het bedenken wat ze een volgende keer kunnen gaan doen 😊