nummer drie…

Het lijkt wel of het een na het ander hier in huis het opgeeft. Van de zomer was de droger kapot, eind september vond ik dat de koel-vriescombinatie aan vervanging toe was: ik moest hem om de haverklap ontdooien en de rubber randen waren ook kapot en niet meer schoon te krijgen. We hebben nu een no-frost exemplaar uitgekozen en dat bevalt heel goed.

Maar nu gaf dus nummer drie de geest: de vaatwasser. Die maakte de laatste tijd toch wat al te veel lawaai. Hij was ook al 20 jaar oud hoor, dus wel aan zijn endje, dit was zijn laatste rondje. 
De nieuwe vaatwasser, een Bosch dit keer, is gisteren geplaatst door  “De Haan” . Ze hebben een goeie aan ons 😉 (en wij aan hun hoor: prima advies en service en vlotte levering). Hij heeft intussen al een keer gedraaid, met goed resultaat en heel wat minder herrie.

Wat kleiner spul hebben we in dit rijtje niet meegeteld, maar we hebben ook een nieuwe keukenkraan besteld en een nieuw weerstation. Van mij mag de rest het nog even volhouden... 

NEE-NEE

We hebben jarenlang alle folders die we kregen met open armen ontvangen. Lekker doorbladeren en heel soms deden we er nog iets mee ook. Maar op een gegeven moment werd dat minder en minder en we keken ze nauwelijks meer in. Hooguit deden we inspiratie op voor het eten, bij de supermarktfolders.  Met de gratis huis-aan-huisbladen ging het al net zo. Niet bepaald duurzaam, en als je dan ziet wat voor pakken papier je eens in de twee weken bij het oud papier zet dan denk je toch 'Het kan wel wat minder'.

Dus werd het hoog tijd voor een sticker op de brievenbus. We gunden de bezorgers eerst nog wel een rondje met kerstwensen en het daarbij behorende douceurtje, maar voortaan krijgen we als het goed is geen folders en gratis krantjes meer in de bus.

Voor de geadresseerde reclamepost ('aan de bewoners van') heb ik een tip gekregen van forumvriendin Ellie: bij stichting Postfilter heb ik een account aangemaakt, zodat we dat ook zo veel mogelijk buiten de deur houden. Klik!

zonnepanelen

Rob zag nog niet zo lang geleden bij een elektrotechnisch bedrijf waar hij wel eens komt een flinke voorraad zonnepanelen staan en raakte aan de praat met de bevriende eigenaar. Deze zei dat hij - zonder verdere verplichting - wel eens kon vragen of het bedrijf waar hij mee samenwerkt langs wilde gaan om te kijken of ons dak geschikt is en hoeveel er dan op zouden kunnen. We hoefden er niet voor thuis te blijven. Zo had ik dus ineens Mústafa aan de deur, die belde netjes aan dat hij wat foto’s ging maken van ons dak. En toen ging het verder allemaal weer heel snel. Er heeft een paar dagen een steiger gestaan en de mannen werkten netjes en - niet onbelangrijk - veilig. Met grote haken en tuigjes 😉 zaten ze gezekerd.

Nou mag zo’n tuigje natuurlijk ook weer een keer af en toen viel er helaas een haak van de steiger, op onze hardstenen dorpel. Best balen natuurlijk, er is een flinke bluts uit, maar dat zal wel opgelost worden, er zal wel een nieuwe drempel in komen. Maar je moet er toch niet aan denken wat er gebeurd was als er net op dat moment iemand onder had gestaan, brrrr…

Enniewee, de zonnepanelen liggen er. We zijn best wel groen bezig dit jaar 😲.