mooi!

Ik was even naar de bieb geweest en haalde op de terugweg nog een paar boodschappen bij het winkelcentrum. Toen ik mijn fiets weer pakte stootte ik de fiets naast me om en daarbij brak de spiegel af. Dat had ik eerst niet eens gezien, een andere vrouw raapte hem op, maar ik heb dus wel even een briefje achtergelaten met mijn telefoonnummer. Toen ik net thuis was werd ik gebeld door de eigenaresse van de fiets. Ze was blij met het briefje. Ik stelde voor dat ze een andere spiegel zou laten monteren en me de rekening zou sturen. Maar daar wilde ze niks van weten, ze wilde toch al een andere spiegel kopen en wilde die dan niet door mij laten betalen. Ik drong nog aan maar nee, dat wilde ze echt niet. Ze hoopte dat we allebei de rest van de dag met een grote glimlach op ons gezicht zouden lopen. Da’s toch mooi hè!

van die kaartjes...

... die je liever niet nodig hebt. De peetvader van een forumvriendin is overleden. Dit kaartje heb ik haar gestuurd.

omgekeerde pruimentaart

Deze heb ik onlangs weer eens gemaakt 😉 Twee jaar geleden maakte ik ‘m voor het eerst klik!
Dat kwam zo, mijn buurjongetje had weer geplukt en kwam langs de deur om pruimen te verkopen. Ze waren nog een beetje stevig werd er al bij verteld. Nou ben ik niet zo heel gek op pruimen, maar in een taart lust ik ze wel hoor. En je kunt prima taart bakken met pruimen die nog wat hard zijn.
We hebben twee keer een klein stukje genomen en de rest hebben we bij Laura achtergelaten. Want het moet niet te gek worden natuurlijk, eind van de maand moeten we weer op de weegschaal… 😉

Otterlo

We waren in Otterlo. Een dagje maar hoor.

Laura en Jeroen hadden gevraagd of we langskwamen op hun vakantieadres 😊 We hadden bedacht dat we dan wel eerst een bezoekje konden brengen aan het Kröller-Müller en dan na de lunch hun kant op. We vertrokken ’s morgens bijtijds, het museum ging om 10:00 uur open en het was toen gelukkig nog lekker rustig. Na eerst een kopje koffie deden we een rondje. We hebben natuurlijk lang niet alle musea in Nederland bezocht, maar dit meer dan eens en het staat toch wel met stip op één voor ons.
Het is lastig om te laten zien wat me nou het meest aansprak, want er is zo véél! En in zo veel verschillende stijlen en technieken!

Er was nu een tentoonstelling van Isaac Israels, en ik vond het prachtig. Dit portret van Mata Hari bijvoorbeeld…
Ik laat hier maar willekeurig een paar dingen zien, mijn smaak is nogal breed zoals je ziet😉Alleen Van Gogh, het is misschien vloeken in de kerk, maar ik kan het toch niet helemaal vinden met die man…

Op een gegeven moment was mijn hoofd wel vol en toen zijn we de beeldentuin in gelopen. Ook supergaaf.

De Jardin d’émail (Jean Dubuffet) vind ik echt geweldig. Dat je daar in en op kunt... Door het felle zonlicht was het bijna verblindend. We gingen er echt heel voorzichtig via het donkere trappetje weer uit. En er was meer moois, meer dan ik hier kan laten zien!

Toen we gingen lunchen was het al een stuk drukker en daarna, toen we richting Laura en Jeroen gingen, stond de parkeerplaats zowat vol en waren de fietsenrekken ook allemaal zo goed als bezet. Mooi dat we al vroeg waren.

Laura kwam ons bij de ingang ophalen en dat werd een hele gezellige middag. Sofietje was net ziek geweest en nog niet helemaal fit, maar ze deed toch aardig mee. Ze viel wel in de buggy in slaap, maar ’s avonds ging ze gezellig mee uit eten, wat een kanjertje toch... Dat zijn ze natuurlijk alle drie hè, die kleinkinderen van ons, kanjers. Ze hebben flink gegeten en konden tussendoor nog lekker spelen op het strandje. Zo konden de groters ook rustig eten en genieten.

Om een uur of negen stapten we weer in de auto en tegen half elf waren we weer thuis. Het was een lekker dagje, wat zeg ik, een héél lekker dagje 😊

gezichtje(s)

Bettie plaatst op haar blog regelmatig een stukje met foto’s van gezichtjes die zij vindt of die anderen voor haar gevonden hebben. Ik heb zelf ook een paar keer een gevonden gezichtje aan haar opgestuurd. Je kent dat wel, dat je ineens ergens een gezichtje in ziet terwijl het dat niet echt is. Grappig, en nog grappiger als je er dan een aantal bij elkaar ziet.

Deze stuurde ik ook naar Bettie, maar ik wilde hem toch ook een beetje zelf houden 😉, omdat hij me echt verraste. Ik rijd nl. al ruim tien jaar mee in onze auto, zat er dus aldoor met mijn neus bovenop. Maar pas toen we laatst in Otterlo waren en ik bij de ingang van de Hoge Veluwe even in de auto op Rob wachtte, viel het me op: een dashboardgezichtje. Je zou er zelfs twee in kunnen zien, gestapeld. De tweede en derde “rij” vind ik het duidelijkst, maar ook de eerste en tweede rij vormen een gezichtje.

het was er al gauw

Het boek was er al gauw, zo gauw dat ik het niet meteen kon ophalen 😄. Maar dat heb ik afgelopen dinsdag gedaan.
Er zit wel een zeker risico aan zo’n bieb-bezoek, want als mijn leeslust een beetje aanhoudt kom ik dus vaker in de stad. En daar zitten wel een paar leuke winkels. Zoals bijvoorbeeld Dille & Kamille, waar ik nu een nieuw kiemschaaltje gehaald heb. De vorige is gesneuveld 😿 En ik moest even de Kruidvat in, waar ze tot mijn verrassing koffiesiroop van DE verkochten. Gelijk bij thuiskomst heb ik maar een lekker bakkie voor mezelf gemaakt en ik ben met het boek in de tuin gaan zitten, heerlijk!

Ik heb het voor mijn doen best snel uitgelezen. Het is ontroerend en zo nu en dan ook grappig. Mooi taalgebruik en, tja hoe noem je dat, taalgrappen? Dat je wat er staat herkent, in een heel ander verband. Dat je snapt hoe ze aan die gedachtenkronkel gekomen zijn. En dat je dan toch even zit te grinniken. Ik vind het een aanrader.

vakantieoppas

Kijk, je ziet het gelijk, dat is een vakantiefoto. 😊 Nee niet van ons, wij zijn al geweest. Laura en Jeroen zijn er even niet en we hadden afgesproken dat wij voor Floris zouden zorgen. Hoefde maar om de dag, want harde brokjes, water en de kattenbak gaan automatisch, dus dat is goed te doen. En hij kan prima een poosje alleen zijn hoor, daar is hij o.a. op geselecteerd 😉

Toen we binnenkwamen was hij wel wat aan het miauwen, hij zag zijn lekkere hapje natuurlijk al aankomen. Ik installeerde me op de bank voor een kroelkwartiertje, maar als je nou dacht dat hij lekker bij me op schoot kwam liggen… Dat was wel een beetje een teleurstelling,😾, maffe kat! Nee, alleen voor een snoepje kwam hij bij ons.