Okee, laat ik het
maar een keer uitleggen : Wij zijn niet zo van de verre vakanties, Rob niet, en
ik al helemaal niet. Bovendien reis ik niet zo makkelijk. Door een
onberekenbare, chronische kwaal kan ik al bijna vijfentwintig jaar vaak, heel
snel en op de gekste momenten een toilet nodig hebben. Daar word ik
bloednerveus van, zo gestresst dat ik op vakanties vaak een jankdag heb. Dan
zie ik best hoe mooi het er is maar kan ik alleen maar denken : "Wat doe
ik hier eigenlijk...?". Het is voor
Rob dus lekker op vakantie gaan met mij ;) Die stress is nooit helemaal weg
maar sinds een paar jaar durf ik aan de huisarts een paar pilletjes te vragen
(hou daar eigenlijk helemaal niet van, maar wie wel...?) en daarmee kan ik
warempel weer een beetje van onze vakanties genieten. Zolang we maar niet te
ver gaan en niet te lang, gaat het echt een stuk beter. Zo, dat is maar weer
eens gezegd.
En nu waren we een
weekje naar Zeeland, bij Breskens. Bijna drie uur rijden (dat is dus al ver
he... ). Manneman, wat hebben we een prachtig weer gehad, het kon niet beter. Nou
ja, op de familie Mug na dan, hahaha. Die vond ons een beetje te lekker.
Ik ga hier geen verslag van minuut tot minuut neerschrijven maar het was er helemaal prima. Om jullie toch een beetje te laten meegenieten (nou ja… die laatste… ;) ) zijn hier een paar foto's.
Ik ga hier geen verslag van minuut tot minuut neerschrijven maar het was er helemaal prima. Om jullie toch een beetje te laten meegenieten (nou ja… die laatste… ;) ) zijn hier een paar foto's.
Ik hoef niet ver om
het naar mijn zin te hebben… (- Gers Pardoel -)
Vuurtoren
Strand
Lekker fietsen
Jacob Cats
Bootjes
Visserijmuseum
Nederland is mooi!
Verrassing bij
thuiskomst… sjucht…





1 opmerking:
Hahaha, we moeten elkaar toch wat vaker spreken hoor. Ik ben er nu. Groede!
Een reactie posten