verjaardag en een prachtig cadeau

Vier-en-zestig ben ik geworden, tjonge, ik ben nu toch echt wel over de helft hoor hahaha.

Het was een gezellige en drukke verjaardag gisteren. Ik ben enorm verwend met bloemen, kaarten, cadeaus en natuurlijk gezellige visite. Ik heb zaterdag van Rob al een prachtig boeket gekregen (op zondag is de winkel niet open he). Van Daan kreeg ik een Mariannestans van een ezeltje/zebra, die ook een hint was zei Laura, en ik had al gelijk een vermoeden... 

Daan zat ondertussen al bij opa Rob op schoot en ik moest eens even kijken wat er nou op zijn shirt geschreven stond… slik…. ‘every troublemaker needs a partner in crime’ en dan met hele kleine lettertjes er onder… ‘mine arrives june 2019’. 

Bij Rob moest het kwartje nog even vallen terwijl bij mij de tranen al over mijn wangen stroomden, emo-muts die ik ben! Sapperdeflap, Daan wordt Grote Broer! Het is nog wat vroeg maar ze hebben de familie al ingelicht en met dit t-shirt op verjaardagsvisite, tja, houd het dan maar eens geheim ;) Ik was wel een beetje van de rel hoor de rest van de dag, hahaha, maar het is een prachtig cadeau!

hij bijt!

Wij hebben een soort groenteschaaf met een bak er onder, al meer dan dertig jaar denk ik. Daar moet je dan een onderdeel in schuiven en dan kun je plakjes schaven of dikkere of dunnere reepjes, bijvoorbeeld voor patat of julienne. Gisteren heb ik gemerkt dat het apparaat ook lelijk kan bijten... Ik was rode kool aan het schaven toen het onderdeel er uitvloog. Mijn hand schoot uit, onder het mes door, nou ja eigenlijk er tegenaan. Nu dus twee vingers in de pleisters en een duim dik in het verband. Gelukkig heb ik een bhv-er in huis…

eindelijk verder aan de kerstkaartjes

Het werd wel eens tijd om met de kerstkaartjes verder te gaan. Hier zijn er weer een paar. De rest laat ik zien als ze de deur uit zijn.

En verder maak ik tussendoor ook nog af en toe een ander kaartje.

Sinterklaas

Ja hij is er weer hoor, Sinterklaas. Daan is naar de intocht in Bolsward geweest, met zijn mama en papa, oma Oda, zijn ooms en tantes en zijn neefjes en nichtjes. Kijk ‘m hier eens blij kijken, volgens mij vindt hij het allemaal wel prachtig, hahaha. Het pietenpetje heeft hij net lang genoeg op gehad om er een foto van te kunnen maken. Ze vieren het daar ook met z’n allen. Natuurlijk komt Sint bij ons ook nog wel een pakje voor Daan brengen, misschien wel twee. Daar spreken we nog voor af. Dit jaar heeft hij het nog niet zo door allemaal maar volgend jaar zal dat wel anders zijn. En hoe we het dan weer gaan vieren daar gaan we een heel jaar over nadenken.

vrijdagkletsie/-teutje

Ik noem het een kletsie, C. noemt het meestal een teutje...

Op mijn werk was het op vrijdag altijd wat minder druk. Niet alleen qua werkzaamheden, maar - vooral in de middag - ook wat collega’s betreft. Vaak zaten C. en ik dan maar met z’n tweetjes op de kamer. En dan raakten we ook wat persoonlijker aan de praat. Niet zo heel diepzinnig hoor, maar wel wat meer over hobby’s, muziek, weekendbezigheden, dat soort dingen, waar je het in de drukte nu eenmaal niet over hebt of waar je niet aan toe komt. En dat doen we nu dus per e-mail, al vanaf ik er weg ben. Toch grappig dat we dat al ruim een jaar volhouden.

snel PostNL!

Het ging heel snel met PostNL: Binnen een half uur had ik de eerste reactie op mijn bericht (na eerst een ontvangstbevestiging). Omdat ik het idee had dat mijn reactie niet helemaal goed begrepen was heb ik nog een vraag gesteld en ook daar kwam heel snel een reactie achteraan. Ik was tevreden. Maar ik ben nog gebeld ook, door de leidinggevende van de bezorgers hier. Dat was wat mij betreft niet nodig geweest maar ik vond het wel heel netjes. Het was een prettig gesprek. Dat er geen oplossing voor is snap ik ook wel, al maakt dat het niet minder vervelend. Zoals ik tegen hem ook al zei: als je het niet meldt weten ze ook niks. En komen er vaak van dit soort meldingen dan kunnen ze verder onderzoek doen. De postbesteller die hier loopt vind ik heel betrouwbaar, we kennen haar al jaren en ze steekt ook altijd haar hand op, daar heb ik absoluut vertrouwen in. 

Wat mij betreft is het hiermee afgehandeld, en netjes ook, PostNL mag blijven ;)

rommelberg

Als ik aan het kliederen ga en ik maak achtergrondjes of figuurtjes, of ik probeer zomaar iets uit, heb ik van alles over wat ik op dat moment niet gebruik. Met stempeltjes gaat het al net zo. Ik maak er dan meer dan ik nodig heb. Het overtolligs gaat dan in een mapje of zakje op de grote rommelberg, of eigenlijk bergen want ik heb heel wat verzameld.

Nu er weer een nieuwe lijst van De 100 loopt, loop ik weer over van de ideeën. En als ik dan die bergen met nog niet weggegooide rommel bekijk dan denk ik “zie je wel, je kunt het altijd weer een keer gebruiken.” Bijvoorbeeld voor deze kaartjes.

Wat ik nog had: Gekliederde blauwgroene achtergrond (spray-inkt, zouttechniek), ingekleurde Stampotique stempel, gekliederde rood-witte achtergrond (acryl, gesso, sjabloon), met acrylverf bekliederde rondjes van tissuepapier (uit een schoenendoos), afdruk van een van Bettie geleend stempeltje.

Ik heb de letters op tijdschriftpapier geprint en uitgeknipt. Ik vind het wel een leuk effect geven zo met die grote letters. De vlekken op het rode kaartje zijn van een soort zilverfolie, dat krijg je niet zo goed op de foto. Al met al vind ik ze wel geslaagd deze freubels, happy mee J