achterstand blogrondjes en nieuwe “10 van Conny”

Door dat weekje vakantie liep ik wat achterstand op met de blogrondjes. Niet alles gaat nu eenmaal even handig op de iPad, dus ik moest een beetje inhalen en wat reacties hier en daar achterlaten.

Al inhalend en bijlezend zag ik bij Conny dat er al een lijst klaar staat voor de volgende “10 van Conny” die zij weer organiseert. Fijn, want zo kunnen we alvast de hersens laten kraken over onze uitwerkingen. En wat ook fijn is: er zijn meer deelnemers! Bijnabuuf Bettie heeft zich ook aangemeld zag ik en ik las nog wat namen van dames die ik nog niet ken. Leuk, ik ben benieuwd wat iedereen er weer van gaat maken! Op 25 september kunnen we de eerste collage laten zien. Ik heb er weer zin in!

van Mieke 😊

Eind augustus blogde Mieke haar duizendste blogje. klik! Ze is net als ik ongeveer 15 jaar geleden begonnen. We kenden elkaar toen nog niet, dat kwam veel later pas, we volgen pas sinds een paar jaar elkaars blog.

Mieke was met dit jubileum wel in voor een klein feestje 😊. Haar kaartenrek was een beetje leeg en wie haar een kaart zou sturen kreeg een kaartje terug. Ik stuurde een kaartje en heb van haar dit leuke kaartje terugontvangen. In een envelop die ze ook zelf gemaakt heeft, van een pagina uit een Frans tijdschrift. Grappig dat het artikel dat er op staat gaat over een origamitechniek met textiel. Op het kaartje heeft ze een deel van een boekpagina gebruikt waarop haar eigen naam te lezen is, haha, dat was vast geen toeval. Echt heel leuk Mieke, ik ben er blij mee, dank je wel!

Dit is het kaartje dat ik haar gestuurd had. Je hebt soms wel eens van die kaartjes die je een poosje in je voorraad bewaart, niet omdat ze niet geslaagd zijn, maar omdat een kaartje nou eenmaal een beetje moet ‘passen’. En zo kon ik het nu dan versturen, het lag gewoon op haar te wachten. Mieke houdt namelijk wel van gelliprints (achtergrond). Nu hoop ik ook maar dat ze Stampotique leuk vindt, want dit soort stempels is het toch niet helemaal voor iedereen 😂

booze en blomme

Donderdag waren we 49 jaar getrouwd, da’s toch mooi hè! Vinden wij wel hoor! Zoals elk jaar ‘verrasten’ we elkaar ook nu weer. We doen al jaren niet meer echt aan cadeautjes, en proberen vaak net te doen alsof we het vergeten zijn of zo, flauw he😉. Maar hebben wel de traditie om elkaar ‘booze en blomme’ te geven op onze trouwdag. Rob kwam net onder de douche vandaan toen ik al om de hoek van de slaapkamer klaarstond met een lekker flesje en nee, daar heb ik geen foto van gemaakt,😂. Toen ik beneden kwam stond daar een prachtig boeket naast mijn ontbijtbordje. Ik vond al dat Rob er de dag ervoor érg lang over deed om broccoli te halen.
Het regende felicitaties op de familieapp en we kregen ook een kaart van een van mijn zussen, echt weer lief.

Aan het eind van de ochtend werd er nóg een boeket bezorgd, met een lief kaartje erbij, van kinderen en kleinkinderen. Wat een schatten zijn het toch!

Meestal gaan we een dagje weg maar dat hebben we dit keer even uitgesteld, dat komt later dan nog wel. We zijn wel ’s avonds uit eten geweest, bij d’Oude Veiling, altijd weer heerlijk.
En nu óp naar de gouden 50! 

moet dat nou?

Ik hoor regelmatig dat er om ons heen vaak Engels gesproken wordt. En dan bedoel ik dat je in restaurants en winkels in het Engels wordt aangesproken. Jasper zei al eens dat in Amsterdam Engels steeds meer de voertaal is en dat staat hem toch een beetje tegen. Zelf hadden we er nog niet zo veel van gemerkt, maar jawel hoor, ook op het vakantiepark in Weert zijn ze er door aangestoken. Nou snap ik helemaal dat het gastvrij is als je je gasten in verschillende talen kunt aanspreken of de weg kunt wijzen, maar als je dan het restaurant binnenloopt en je wordt gelijk in het Engels aangesproken, en dat in verschillende informatiefolders en zelfs op de wegwijzers Engels bovenaan staat… Ik vond het eerlijk gezegd behoorlijk irritant.

een weekje vakantie

We waren er even niet. Niks van gemerkt zeker he? 😉 Het is ook zó handig dat je ruim van te voren een paar blogjes klaar kunt zetten. Als je dan maar genoeg te kletsen hebt, dan komt zo’n weekje om zonder dat er een gaatje in je bloggeschiedenis valt.

Ik ga hier niet van minuut tot minuut verslag doen hoor, en het is geloof ik ook niet helemaal in chronologische volgorde, maar we hebben het heerlijk gehad. Het weer werkte reuze mee, dat is al een enorm pluspunt natuurlijk. En ondanks dat ik helemaal niet zo’n vakantievierder ben, was ik zomaar eens dágen achter elkaar helemaal oké, dat helpt ook.
We zaten een weekje in Weert, in een huisje op Weerterbergen, van maandag tot maandag. Het was de laatste week van de schoolvakanties, na deze week moest ook regio noord er weer aan geloven. Het huisje was op zich goed, alleen wat somber en verouderd. Maar daar merk je niks van als je buiten bent. 😊 Alle voorzieningen op het park (we hebben nog niet van de helft gebruik gemaakt geloof ik) waren ook heel best. Je kon er heerlijk lunchen en dineren. Alleen de reuring had wat minder gemogen. Als je op het terras zat te lunchen werd op het podium ernaast wel weer een kinderbingo georganiseerd of zoiets. En er was ook een keer een optreden ’s avonds van een of andere volkszanger die in de Bacardi lemon wilde zwemmen. Moet -ie zelf weten natuurlijk, ik houd hem niet tegen, maar ik hoef het ook niet te horen...

We hebben een paar leuke fietstochtjes gemaakt. De langste was - per ongeluk - iets meer dan 46km, en dat is heel wat voor mijn doen. Halverwege deden we een high tea in een theetuin. Die zat goed verstopt dus we waren een paar keer verkeerd gereden, vandaar 46km... Maar uiteindelijk hebben we het natuurlijk toch gevonden en dan smaakt alles ook eens zo goed. We hebben er gezellig gezeten en hebben nog een potje honing en een potje jam gekocht.

Verder zijn we naar Weert geweest waar we Museum W bezochten. Het museum zit in het voormalige stadhuis en is prachtig verbouwd. De entrée alleen al (aan de zijkant, niet op de foto te zien) was de moeite waard en de vrijwilligers (zó belangrijk!) konden veel vertellen over wat er allemaal te zien was. Dan kijk je toch anders naar al het moois. Er was een leuke wisselexpositie van Silvia B. De eigen collectie was ook zeer de moeite waard, veel religieus werk en prachtige altaarstukken (als dat zo heet) dus mocht je nog eens in de buurt komen en monstransen willen zien, dan zou ik er zeker heen gaan. 

Het park was in de buurt van waar mijn jongste zusje en zwager wonen. Eigenlijk hadden we het daarop ook uitgezocht. Nee dat is geen grap, het is echt waar, hahaha. We hadden dan ook met ze afgesproken. Heel luxe werden we ’s middags door ze opgehaald. We hebben hun laatste kluswerken aan het huis bewonderd. Het wordt echt een paleisje hoor, wauw. En kennis gemaakt met poes Moppie, die ik maar steeds Molly wil noemen… ’s Avonds gingen we met z’n vieren uit eten in Nederweert, bij Diverso. Wat een superleuke locatie was dat. We zaten heerlijk buiten, het hele terras was overkapt en er hingen allemaal lichtjes. De gerechten waren allemaal even lekker, we hebben enorm genoten, van de sfeer, het eten en natuurlijk van elkaar.

Op de laatste dag hebben we nog een jong waterhoentje gered. Tenminste, dat hopen we. Op het terras van de buren zat een er een onder de tafel een beetje vreemd te doen. Ik dacht eerst dat hij door een hond gepakt was (ja die waren er ook, luidruchtig en niet altijd aangelijnd…) maar volgens Rob zat hij ergens aan vast. Dus we zijn maar zo vrij geweest om het terras van de buren op te lopen terwijl ze er niet waren en jawel hoor, het arme beest had een haakje van de hengel in zijn bek. Daar heeft waarschijnlijk nog iets van brood of maïs aan gezeten. Grrrr, buurman, berg je rommel dan ook op! Met behulp van een schaartje hebben we het haakje uit zijn tong weten te wurmen, ik denk zonder al te veel schade aan te richten. Hij zwom gewoon weer weg en ik hoop maar dat het goed geneest. We hebben in ieder geval ons best gedaan. 

Zondagavond zijn we weer naar huis gegaan omdat we bang waren dat het op maandag net zo gruwelijk druk op de weg zou zijn als op de heenweg. Gelukkig reed het allemaal lekker vlot door dus voor het donker lag al het vakantiespul weer op z’n plek, en wij ook: op onze eigen bank. 😄
Het was een heerlijk weekje!

PS: al met al is het nog best een heel epistel geworden…
PPS: niet alle foto's van eten zijn bij Diverso gemaakt hoor. 😉

Een paar linkjes:
Diverso 
Weerterbergen 
Museum W 

buitenmensen

Met z’n negenen waren we deze keer voor ‘de doorgeef’ op het forum en ik stond ook nu weer op nummer 5. Op de foto’s staan Jasper en Susan, echte buitenmensen. Als het ook maar even kan zijn ze aan de wandel, aan het fietsen en zo af en toe stappen ze in een kano.

Ik kreeg de te liften lay-out van S@ndra en heb eigenlijk allemaal restjes gebruikt in een blauw-groen kleurenschema. De eerste poging ging goed, ik was best tevreden, tot... ik de stempels erbij pakte, grrrr…! 

Hij belandde nog net niet in de prullenbak! Ik heb hem langs de randjes uitgeknipt, opnieuw opgeplakt en een creatieve oplossing bedacht om nog wat storende foutjes te verstoppen.

Een paar details:

 Om jullie weer een idee te geven van wat er onderweg veranderd is laat ik nog even de eerste en de laatste lay-out zien. De eerste heeft Ria dus op internet gevonden en van daaruit is steeds de gemaakte layout doorgegeven.

hasselback opperdoezers

We hadden nog een paar Opperdoezers over, alleen, het was een beetje krap an voor twee personen. Maar als het wat aan de zuinige kant is zeggen we vaak “dan máken we maar genoeg”. En met een lekker gebakken visje erbij en een salade wás het dat ook eigenlijk wel. Ik had een recept gevonden voor hasselback aardappelen bij Leuke Recepten.nl klik Omdat Opperdoezers nogal bonkig zijn met veel pitten, heb ik ze dit keer wel geschild en gepit, maar het was weer best te smikkelen! Alleen zag het er zoals zo vaak wel een beetje anders uit dan op het plaatje bij het recept 😂