Later maakte ik kerststukjes in pottenbakkersklei, dat bleef beter zitten, hahaha. En nu maak ik ze dus al jaren met steekschuim en allerlei materialen die ik in de loop der jaren verzameld, gekocht of gevonden heb. Af en toe koop ik er wat bij, zoals dit jaar hele kleine (soort van) dennenappeltjes, en elk jaar cranberries, die ik op een cocktailprikkertje steek of aan metaaldraad rijg.
Vorig jaar hadden we ook een bos kerstgroen gekocht maar op de een of andere manier bleef die liggen, hij ging later zó de groene bak in 🙈. Dit jaar hadden we toch weer takken in huis gehaald en even leek het er op dat het wéér die kant op zou gaan. Druk met andere dingen en verder weinig fut om er aan te beginnen. Op een gegeven moment had ik gewoon de balen van mezelf: 'Dat gaan we dus niet nóg een keer doen Kit!', sprak ik mezelf toe. Ik heb me dus maar eens bij mijn nekvel gepakt ennnn…



4 opmerkingen:
Ze zijn enig. Goed dat je ingreep bij jezelf!
Mooi!
Prachtig en goed dat je nekvel geluisterd heeft. Hier mag je echt wel trots op zijn!
Goed dat je jezelf bij je nekvel heb gepakt, want het zijn wel prachtige kerststukjes.
Een reactie posten